Mahkemesi : Ankara 11. İş Mahkemesi
Tarihi : 25/12/2012
Numarası : 2012/127-2012/1163
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu,Toplu İş Sözleşmesinde yer alan ücret artışlarının kendisine tam olarak yansıtılmadığını ileri sürerek bir kısım fark işçilik alacaklarının Hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili davacıya tüm haklarının Toplu İş Sözleşmesi eki protokollere uygun olarak eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece dosya kapsamındaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Uyuşmazlık davacının kıdem terfi priminden yararlanıp yararlanamayacağı noktasındadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında, davacının dönemsel yevmiyesi tespit edilirken yevmiyeye kıdem terfi primi eklenmiştir. Dosya kapsamından davacının bir dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı daha sonra daimi işçi kadrosuna geçtiği görülmektedir.
İstek konusu dönemde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmelerinin tamamında kıdem terfii 33. maddede düzenlenmiştir. Maddenin başlığı “Daimi işçilerin Kıymetlendirme Fişlerine Dayalı Kıdem Terfii” olup, madde içeriğinden de sözü edilen terfi için daimi işçi olarak çalışılması gerektiği açıktır.
Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde sendika üyesi olan işçilerin üyeliğin sendikaya bildirilmesinden itibaren daimi işçiler gibi Toplu İş Sözleşmesinden yararlanacakları yönünde kurala yer verilmiş ise de sözü edilen hükmün, ücret artışı ile diğer sosyal hakları ilgilendirdiği kabul edilmelidir. Zira Toplu İş Sözleşmesinin 25. maddesinde daimi işçi ile mevsimlik işçi tanımları yapılmış ve 33. maddede kıdem terfi sadece daimi işçiler için öngörülmüştür. Mevsimlik işçinin üyeliğin bildirildiği andan itibaren Toplu İş Sözleşmesinin tüm hükümlerinden yararlanabileceği kabul edildiğinde, Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen daimi işçi ile mevsimlik işçi arasındaki ayrımın nedeni ortadan kalkar. Zira 2822 sayılı Yasa gereği üyeliğin işverene bildirildiği tarihten itibaren Toplu İş Sözleşmesinden yararlanılacağından, daimi işçilerle mevsimlik işçilerin Toplu İş Sözleşmesinin tüm hükümlerinden yararlanması söz konusu olur. Toplu İş Sözleşmesinde açıkça daimi işçilerle mevsimlik işçilere ait tanıma yer verilmesi ve 33. maddede açıkça daimi işçilere kıdem terfii öngörülmesi sebebiyle düzenlemenin amaçsal yorumu yapıldığında mevsimlik işçilerin kıdem terfi haklarının olmadığı kabul edilmelidir. Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi hükmü, sendika üyesi olan mevsimlik işçilerin, sözleşmede açıkça daimi işçilere sağlanan haklar dışında kalan hükümleri bakımından sonuç doğurur.
Yapılan bu açıklamalara göre davacı işçi yönünden mevsimlik statüde çalışılan dönem için kıdem terfi hesabı yapılmamalıdır. Başka bir anlatımla davacının henüz daimi kadroya alınmadığı, mevsimlik işçi olarak çalışılan dönem için kıdem terfi zammı hesabı ile yevmiye tespiti hatalıdır. Sözü edilen durum ileriye dönük olarak yevmiyeyi etkilediğinden zamanaşımına uğramayan dönem hesabını da ilgilendirmektedir. Bu yönlerden bilirkişiden denetime elverişli şekilde hesap raporu alınmalı ve rapor mahkemece değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.
3-Davalı vekilinin karara esas alınan bilirkişi raporunda yevmiyenin yanlış tespit edildiğine dair itiraz dilekçesi ve ekinde bu iddiasını ortaya koymaya yönelik yargı kararları sunduğu görülmüştür. Dosya kapsamından bu itirazlar hakkından herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı vekilinin yevmiyenin tespiti ve uygulanan zamlara dair itirazları karşılanmalı ve sonuca göre karar verilmelidir.
4-Fark ücret ve fark ikramiye alacaklarına işletilecek faiz bakımından faiz başlangıç tarihlerinin açıkça gösterilmesi yerine infazda tereddüt yaratacak şekilde bilirkişi raporuna atıfla yetinilmesi de isabetsiz olmuştur. Ayrıca hükmedilen alacaklar TİS değil de Kamu Toplu Sözleşmeleri Anlaşma Protokolüne dayanıyor ise bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi gerektiği de unutulmamalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 02/10/2014 gününde oybirliliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy