Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı işveren vekili, davacının işverenden habersiz bir biçimde işyerinin faaliyet konusunda giren mal grubunda işverenin müşterisine satışlar yaptığını, satış faturasını da bir başka şirketten tedarik ederek satış geliri edindiğini, davacının şirket menfaatlerine aykırı bir biçimde kendisine verilen satış görevini açıkça suistimal eder bir şekilde görevini kötüye kullandığını, şirket stoklarında kaşar peyniri olduğu halde başka bir şirketten temin ettiği kaşar peynirini işverenden habersiz bir biçimde gelir elde etmek amacıyla işveren müşterisine sattığını, satış faturasını da bir başka firmadan tedarik ederek gelir elde etmiş olduğunu, işverenin güvenini kötüye kullanmak suretiyle sadakat borcuna aykırılık söz konusu olduğunu, davacının iş arkadaşlarından birçok defa borç para topladığını, bir işçiden aldığı borcu ödemek için borç aldığı bu işçiden habersiz bir biçimde diğer işçilerden yardım adı altında para topladığını ve iş arkadaşları ile ödeme konusunda ciddi geçimsizlik gösterdiğini, davacının mesai saatleri içinde sürekli olarak görevini ihmal edecek düzeyde uyumuş ve şahsi işlerinin takibini yapmış olduğunu iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, "Somut olayımızda davacının iş akdi yazılı olarak feshedilmiş ancak fesih yazısında feshin ..
sebebin açık ve kesin bir şekilde belirtilmemiştir. Davalı işveren yasada belirtilen şekil şartına uymadığı gibi yapılan feshin geçerli nedene dayandığını da ispatlayamamıştır. Ispat kuramı gereği feshin geçerli nedene dayandığını davalı işveren ispatlamak ile mükelleftir. Yargılama aşamasında fesih nedeni olarak davacının işverenin de müşterisi olan bir firmaya, başka bir şirketten temin edilen kaşar peynirini satmış olması ve çalışma arkadaşlarından borç para alması olarak gösterilmiş ise de; yapılan yargılama sonucunda davacının iddia olunan davranışı ile ilgili olarak herhangi bir savunması alınmadığı gibi, feshe dayanak teşkil ettiği iddia olunan satış faturasının tarihinin 01.12.2011 tarihi olduğu, bu olayın bizzat davalı vekili tarafından ibraz edilen elektronik posta çıktısı ile Okan Akbey isimli çalışan tarafından 10.12.2011 tarihinde şirket müdürü Mustafa Hukanoğlu'na bildirildiği, buna rağmen davacının sözleşmesinin 19.01.2012 tarihinde feshedildiği, dolayısıyla 4857 S.K'nun 26.maddesinde öngörülen süreden sonra fesih hakkının kullanıldığı, feshin geçersiz olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol oçması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut olayda, davacının satış yönetmeni olarak davalı işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin bir yöneticiye yakışmayacak davranışlar içinde bulunması, şirketin amaç ve prensiplerine aykırı hareket etmesi nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25.maddesi gereği .../.feshedildiği belirtilerek bildirim yapılmak suretiyle sona erdiği anlaşılmıştır.
Bununla birlikte davacıya ihbar tazminatı ödemesi yapılmış ve işten çıkış bildirgesinde "04" çıkış kodu (belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi) gösterilmiştir. Ayrıca davacıya yakışmadığı belirtilen davranışların işverence öğrenildiği tarihin üzerinden 6 iş günlük yasal sürenin de geçtiği görülmesi karşısında işverenin haklı nedenle fesih yapıldığı savunmasına itibar edilemez.
Ancak davacı hakkında dosyaya sunulan davacının, kendisinden kredi kartını alarak kullandığı ancak karşılığında ödeme yapmadığına dair ... tarafından imzalanmış dilekçe, yine işçilerden ... tarafından davacının kendisinden borç para aldığını, alacağını istediğini, bir kısmını verdiğini, halen alacağının bulunduğunu, kendisine ödenen parayı ise iş arkadaşlarından kendisi hakkında asılsız sözler söyleyerek yardım parası adı altında para toplayarak verdiğini içeren e-mail ve son olarak da işçilerden ... arafından "...arabada 3-4 kg kaşar gördüğünü, satış temsilcisine sorması üzerine kaşarın satış yönetmeni olan davacının olduğunu, kendi depolarından olmadığını, eşinin çalıştığı yerden iskontolu aldığını ve yeni bağladığı bir otel müşterisine kendi şahsına sattığını söylediğini, otele gidip 10 kg yoğurt ve tereyağı satışı yaptığını, olayın kendince yanlış olduğunu düşünüp yeni müşteri olan otele kaşarı bulamadıklarını Yıldız Mandıradan kesilen faturanın izahatını da arkadaşının kendilerine yardım amaçlı mağdur olmamaları için oradan bulup sattığı" şeklinde belirttiğini içeren e-mail bulunduğu görülmüştür. Son olarak ise 01.12.2011 tarihli 904015 yevmiye nolu faturada .... isimli müşteriye 2 kg eski kaşar satımı üzerine tanzim edilen ve teslim eden kısmında imza bulunan faturanın da dosyaya sunulduğu görülmüştür.
Dinlenen davacı tanıklarının yukarıda yer alan hususlar ile ilgili açık beyanları bulunmadığı, davacının kişisel olarak bir probleminin olmadığı ve iş sözleşmesinin feshini gerektiren bir nedenin de bulunmadığını, davacının işçilerin tarafını tutması nedeniyle işverenler tarafından sevilmediğini beyan etmişlerdir.
İçlerinde yukarıda belirtilen dilekçe ve e-mailleri yazan işçilerin de bulunduğu davalı tanıkları ise davacının borç para aldığını, bir başka işçiye yardım adı altında para topladığını, ancak daha sonra davacının bu kişiye borcu olduğunun ve bu borcunu ödemek için para topladığının öğrenildiğini, şirkete ait olmayan bir yerden kaşar satın alıp bunu müşteri olan firmaya sattığını beyan etmişlerdir.
Hal böyle olunca, davacının davalı işyerinde satış yönetmeni olarak çalıştığı, amirleri olarak altında bulunan işçilerden borç para aldığı gibi bir başka işçi hakkında yardım adı altında para toplayarak kendi borcunu ödediği ve işverenin bir müşterisine kendi şahsı adına eski kaşar sattığı olayda; davacının davranışlarının işyeri huzurunu bozan ve olumsuzluklara neden olan davranışlar olduğu, karşılıklı güven ilişkisinin zedelendiği ve işverenden iş sözleşmesinin devamının beklenilmez hal aldığı sonucuna varılmakla yapılan feshin haklı nedene dayanmamakla birlikte geçerli neden kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu nedenle işverence yapılan fesih geçerli nedene dayandığından, açılan işe iade davasının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
SONUÇ:
Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Davanın REDDİNE,
3. Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,
4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 120,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6. Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgililere iadesine,
7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 27.02.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy