(1475 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2- İş sözleşmesinin feshi ihtilaflıdır.
Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiği, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatıyla bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacının uyarılara rağmen talimatlara ve emirlere aykırı davrandığını, siteyi zarara uğrattığını, sadakat ve özen borcuna aykırı davrandığını, bu nedenlerle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, ödenmemiş alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme davacının iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini ispat külfeti altında bulunan davalı işverenin haklı feshi kanıtlayamadığı kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır.
Davacı tanıklarının feshe konu olaylar hakkında bilgileri yoktur.
Davalı tanığı ise savunmayı doğrular şekilde beyanda bulunmuştur.
Davalı işveren feshe konu olaylar hakkında davacının savunmasını da almıştır.
Davacının fesih yazısının altına düştü notta "...yöneticilik vasıflarından haberdar olmayan M. Y. olayı sonuçlandıramadığı gibi günah keçisi gibi beni bulmuştur. Böyle bir zihniyetle çalışmak ilkelerime ters düştüğü için ayrılmayı kabul ediyorum" yazısı da davalının savunmasını doğrular mahiyettedir. Bu itibarla davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı olduğu anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
3- Fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti ihtilaflıdır.
Davacı fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiştir.
Mahkeme tarafından benimsenen bilirkişi raporunda davacı yararına tanık anlatımlarına göre 12 saat çalışıp 24 saat dinlendiği ve 3 haftalık periyotta 2 hafta 5 kez, 1 hafta 4 kez 12 saat çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ücreti; milli bayram ve genel tatil günlerinin 2/3ünde çalıştığı kabul edilerek tüm çalışma süresini kapsar şekilde milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilmiştir.
Fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden davacı iddiasını ispat için tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen davacı tanıklarından A. davalı işyerinde çalışmış değildir. Bu nedenle davacının çalışma koşulları konusundaki bilgisinin somut olduğu söylenemez. Diğer davacı tanığı ise belli bir süre davacıyla birlikte çalışmıştır. Bu nedenle davacı yararına tanığı M.'nın çalıştığı süreyle sınırlı olmak üzere fazla mesaiyle milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilmelidir.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle bozulmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy