Mahkemesi:İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)
Dava Türü: Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 23/12/2014 tarihli ek kararının, Yargıtay'ca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
6100 Sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.Fıkrasına göre; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç vetemyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3.maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen (HUMK'nun 432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK'nun 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.
HMK'nun 103/1-4 maddesi gereğince hizmet akdi veya iş sözleşmesi sebebiyle işçilerin açtıkları davalar adli tatilde görülecek işlerden olduğundan adli ara vermede geçen günler süreye dahildir.
Somut olayda karar 05.11.2013 tarihinde dahili davalı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı vekili temyiz talebinin 8 günlük temyiz süresinin son günü olan 13.11.2013 tarihi geçtikten sonra 22.11.2013 tarihinde yapıldığı temyiz defterine kayıt ve harç makbuzlarından anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin mahkemece verilen karar HUMK'nun 432.maddesine uygun olduğundan mahkemenin 23.12.2013 tarihli kararına yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmelidir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin usul ve kanuna uygun olan 23/12/2014 tarihli ek kararının ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.