Mahkemesi: Antalya 2. İş Mahkemesi
Tarihi: 08/10/2013
Numarası: 2005/710-2013/452
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalının servis görevlisi olarak çalıştığı sırada, mudilerin hesapları üzerinde mudilerin haberi olmaksızın işlemler yaptığını, açıkları gizlemek için hesaplar arasında aktarmalar yaptığını, usulsüz işlemlerle menfaat sağlayarak bankanın zararına neden olduğunu, zararın karşılanmadığını belirterek bu zararın her bir usulsüz işlem tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, banka mudilerinin Hesaplarından bir miktar parayı aldığının doğru olduğunu, bundan dolayı ödemelerde bulunduğunu kalan borcun 43.737,30 TL olduğunu, bu miktarı kabul ettiğini fazla talebin yerinde olmadığını savunarak fazla talebin reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere, Yargıtay 7. Ceza Dairesince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilen Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/311 Esas 2006/395 Karar sayılı kararına ve tüm dosya kapsamına göre, davalının usulsüz işlemleri nedeniyle davacı bankayı zarara uğrattığı, müfettiş raporuna ve katılan bankanın 10/10/2005 havale tarihli yazısına göre zararın 41.280,00 TL olarak bildirildiği, davalının dava tarihinden önce mudilerin hesaplarında oluşan zararlar karşılığı 16.000,00 TL ödeme yaptığı, bu şekilde davalının ödemesi gereken banka zararının 41.280,00 TL olduğu anlaşılmış ancak davalının cevap dilekçesinde dava konusu alacağın 43.737,30 TL 'sini kabul etmesi nedeniyle kısmi kabul dikkate alınarak, 43.737,30 TL 'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 2/ II maddesi gereğince işleyecek temerrüt faizi ve BSMV ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Taraflar arasında zarar miktarına uygulanacak faizin başlangıç tarihi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş ise de; davanın niteliği ve dosya içeriği dikkate alındığında haksız eylemden kaynaklanan alacak yönünden haksız eylemi işleyen temerrüt gerekmeksizin haksız eylem tarihinden itibaren kendiliğinden temerrüde düşeceğinden hüküm altına alınan alacağa haksız eylem tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, karar yerinde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir. Davaya konu olay itibariyle her bir usulsüz işlem tarihi belirlenerek bu tarihlerden itibaren faiz başlangıcını belirlemek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacıya iadesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.