Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 11/06/2014
Numarası : 2013/411-2014/435
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren TİS’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve vardiya zammı alacağının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle geçmişe yönelik olarak talebinin yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak 10 yıl 148 gün çalışmasının bulunduğunu, bu çalışmaya karşılık olarak her iki yılda bir derece ve her yıl bir kademe alacağını, ayrıca 3.dönem TİS’in 98. Maddesine göre mevsimlik işçilerde “iş sözleşmesi devam etmekle beraber işinden ayrı kalan işçinin kademe ilerlemesi yapabilmesi için yukarıdaki şartlara ilaveten, o yıl içinde tatiller dahil, bulunduğu kademe terfi tarihinden geriye doğru toplam 90 gün çalışması gerekir” hükmü gereği davacının eklenmesi gereken derece ve kademesinin 5/11 olduğunu, mevcut derecesi: 11/16, olması karşısında dava tarihi itibariyle olması gereken derece ve kademesinin 17/26 olarak tespiti gerektiği belirtilerek zamanaşımı savunmasına göre dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için alacak hesabı yapılmıştır. Ancak bu hesaplama tarzı hatalıdır.
Yürürlükte bulunan TİS gereği davacının, atölye usta yardımcısı olarak pozisyon derecesinin 5-12, atölye ustası olarak da 7-15 derece de olması mümkündür. Davacı, 2009 yılına kadar atölye usta yardımcısı olarak çalışmış bu tarihten sonra ise atölye ustası olmuştur. Bu durumda, davacının 2009 yılına kadar en fazla 12 dereceye yükselebileceği, 2009 yılından sonra ise en fazla 15. dereceye yükselmesi mümkün olduğu hususunun gözden kaçırılarak ve TİS hükümlerine aykırılık teşkil edecek şekilde derece tespiti ve buna bağlı olarak da alacak hesabı hatalıdır. Mahkemece hatalı bilirkişi raporunun esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir. Derece tespitindeki bu hata nedeniyle hesaplamaların tamamının yeniden yapılması gerektiği açık olup hatalı kararın bozulması gerekmektedir.
3- Davacının yasal ilave tediye alacağının 4857 sayılı Yasada düzenlenen ücret alacaklarından olmadığı, bu nedenle en yüksek banka mevduat faizine değil yasal faize hükmedilmesi gerektiği göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.
O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Belediyeye iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy