Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi
Tarihi : 06/05/2014
Numarası : 2013/25-2014/420
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş aktinin emeklilik nedeniyle sona erdiği iddiasına dayalı kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücretinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesi istemine ilişkindir.
Davalı S.. B.. cevabında husumet itirazında bulunmuş, zamanaşımı def'ini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı şirket davacının hak ve alacaklarını aldığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının 01.09.1991-27.02.2012 tarihleri arasında değişik alt işverenler, en son davalı şirket nezdinde temizlik görevlisi olarak davalı S.. B..na bağlı devlet hastanesinde çalıştığı, emeklilik nedeniyle iş aktini feshettiği, bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlarda kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın bu istemler yönünden kısmen kabulüne, ulusal bayram genel tatil ücreti yönünden reddine karar verilmiştir.
Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda davacının 2002-2012 yılları arasındaki çalışma süresi gözetilerek 164 gün yıllık izin hakkı bulunduğu ve bunların kullandırılmadığından bahisle yıllık izin ücreti hesaplanıp, hüküm altına alınmıştır. Oysa davalı tarafça dosyaya sunulan ve davacı tarafça imzasına karşı konulmayan 10.01.2012-16.01.2012 tarihleri arasında 5,5 gün, 16.02.2012-01.03.2012 tarihleri arasında 19,5 gün davacının yıllık izin kullandığına dair imzalı belgeler bulunmaktadır. Mahkemenin bu belgeleri gözetmeden hesaplama yapan bilirkişi raporunu esas alarak karar vermesi doğru değildir. Şu durumda, davalı tarafça sunulan imzalı izin belgeleri dikkate alınmak suretiyle anılan belgelerde kullanıldığı belirtilen süreler mahsup edilmek suretiyle yıllık izin ücreti hesaplanmalıdır. Bu yön gözetilmeksizin karar verilmiş olduğundan bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı AR-GÜN Şirketine iadesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy