Mahkemesi: Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi: 14/04/2014
Numarası: 2013/156-2014/130
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, davalı işyerinde 2009 yılından bu yana temizlik görevlisi olarak çalıştığını, halen çalışmakta olduğu işyerinde bazı işçilik alacaklarının ödenmediğini bildirerek ücret, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davacının kendi işçileri olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Somut olayda davacı dava dilekçesi ile davalı işyerinde halen çalışmakta olduğunu bildirmiş olup, buna rağmen mahkemece yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmiştir. Oysa yıllık izin ücreti alacağı feshe bağlı alacaklardan olup, akdin feshi ile birlikte talep edilebilir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, davacının yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.
3- Davacı dava dilekçesi ile hafta tatili ücreti alacağı talebinde bulunmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. Oysa mahkeme önüne gelen uyuşmazlıkta, 6100 sayılı HMK.'nun 297/2. maddesi gereği her bir talebe ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar vermek suretiyle uyuşmazlığı çözmek durumundadır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, hafta tatili ücreti alacağı talebine ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.