Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 06/05/2014
Numarası : 2013/308-2014/150
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı işyerinde kaynak operatörü olarak çalışırken iş akdinin haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatına ile işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğin ve tüm alacaklarının ödendiğini ileri sürülerek davanın reddini savunmuştur
Mahkemece, karar başlığında davalı şirketin adı M.. M.. San. Tic. ve Liman İşletmeciliği A.Ş olmasına rağmen, hükmün infazında tereddüte mahal verecek şekilde sadece M.. M.. olarak yazılması hatalı olup bozma nedenidir.
3-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
Somut olayda, davacı dava dilekçesi ile yıllık izinlerinin kullandırılmadığından bahisle yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Bilirkişi raporunda, davacının 13.9.2010-4.4.2012 tarihleri arasında 1 yıl 6 ay kıdemi olduğu, bu nedenle 28 gün izin hakkının bulunduğu tespiti yapılarak davacı lehine 28 günlük izin ücreti alacağı hesabı yapılmıştır. Hesaplanan izin süresi hatalıdır.
Ayrıca dosyaya sunulan ücret bordrolarının incelenmesinde, davacıya Haziran 2011 bordrosunda 14 gün ücretli izin kullandırıldığı, bordroda tahakkuk ettirilen 1.021,69 TL ücretin de Garanti bankasındaki hesabına aynen yatırıldığı görülmektedir. Bu durum karşısında, davacının yıllık ücretli izin hakkını kullandığı açıkça anlaşıldığından izin ücreti talebinin reddi gerekirken 28 gün üzerinden kabulü hatalı olup bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy