Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi
Tarihi : 06/05/2014
Numarası : 2013/47-2014/516
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine
2-Davacı, davalı işyerinde beton bordür ustası olarak çalışırken, fazla mesai yaptığını, hafta tatili ve tüm genel tatillerde çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini belirterek bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalılar, davacının tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının tespit edilen çalışmalarına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, davacının, dosyaya sunulu puantaj kayıtları bulunmaktadır. Hesap bilirkişi de, fazla mesai alacağı yönünden bu puantajlara göre haftalık 13 saat çalışma kabulüyle hesaplama yaptığını, bu nedenle takdiri indirim yapmadığını bildirmiştir. Puantaj kayıtlarının incelenmesinde, davacının 2012 yılı Nisan Ve Mayıs aylarında 13 saat çalıştığına dair davacının imzasını taşıyan puantajların olduğu görülmekle birlikte, 2011 yılı Kasım Ve Aralık ayında günlük 8+3,5= 11,5 saat, 2012 yılı Ocak ve Şubat ayında bazı haftalar 8+2=10, bazı haftalar da 8+3=11 saat mesai, yaptığına dair imzalı kayıtlar bulunmaktadır. Bu durum karşısında, bilirkişi tarafından her puantaj kendi içinde değerlendirilerek bir hesaplama yapılması gerekirken, toptan her hafta 13 saat çalıştığı kabulü ile hesaplama yapılması hatalıdır. Mahkemece, hatalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde kurulan hüküm de isabetsiz olup bozma nedenidir.
O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalılara iadesine, 29.9.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy