Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 16/09/2014
Numarası : 2013/369-2014/642
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacıya hak etmiş olduğu fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının davalı işverenden bir alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur,
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının yıllık izinlerini kullandığı, üst düzey yönetici olması sebebiyle fazla mesai ve genel tatil alacağına hak kazanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.
Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici var ise işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi söz konusu olmayacağından, kanunda öngörülen çalışma saatlerini aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.
Bu bakımdan yönetici olarak çalışan işçiye başkaca bir amir,şirketin yöneticisi,yönetim kurulu üyesi vb. tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediği belirlenmelidir.
Somut olayda; ifadelerine başvurulan tanıkların anlatımlarından işyerindeki çalışma düzeni ve özellikle davacının mesaisinin nasıl belirlendiği hususunda tam bir kanaat edinilememektedir. Özellikle dava dilekçesi ekinde yer alan trafik cetvelleri ve temyiz dilekçesi ekinde yer alan davalı işverenin çalışma gün ve saatlerine dair genelgeleri ve bu genelgelerin davacı ile benzer şartlarda çalışan şahısları da kapsayıp kapsamadığı hususunda tereddüt oluşmaktadır. Bu nedenle mahkemece davalı işverene ait organizasyon şeması, işyerindeki çalışma düzenine dair talimat, genelge vs belgeler getirtilmeli, aynı yerde görev yapan ve davacıya talimat veren bir başka yönetici olup olmadığı veyahut çalışma düzeninin bizzat şirket merkezinden belirlenip belirlenmediği tespit edilmeli, bu hususta mesai başlangıç ve bitişiyle ilgili imza föyü, bilgisayar kaydı, kartlı sistem uygulaması bulunup bulunmadığı araştırılmalı, keza davacı tarafından sunulan trafik cetveli başlıklı belgeler hususunda taraflardan izahat istenmeli, tüm bu araştırmalara rağmen bir kanaate ulaşılamaması halinde davacının mesai gün ve saatlerinin nasıl belirlendiği hususunda tekrar detaylı bir şekilde tanık ifadelerine başvurularak sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma sonucu yazılı gerekçeyle verilen karar hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy