Mahkemesi: Çorum 1. İş Mahkemesi
Tarihi: 09/09/2014
Numarası: 2013/162-2014/259
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, 23.09.2013 tarihli bilirkişi raporu ve 03.03.2014 tarihli eki dikkate alınarak ve fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanları ile ispatlanmış olması nedeniyle yapılan takdiri indirim gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı ve miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dosya içerisinde, Mahkemece hükme esas alınan 23.09.2013 tarihli rapor ve 03.03.2014 tarihli ek rapor dışında 20.08.2014 tarihinde aynı bilirkişiden ikinci kez aldırılan bir ek rapor daha bulunmakta olup; sözü geçen raporda, davalı işveren tarafından sunulan fazla mesai ücreti tahakkuku bulunan ve davacı tarafından imzalanmış ücret bordrolarının ait olduğu aylar dışlanarak fazla çalışma ücreti yeniden hesaplanmış ve davalı yararına fazla mesainin tanık beyanları ile ispatlanmış olması nedeniyle yapılan %30 takdiri indirim sonrasında fazla mesai ücreti alacağının 6.901,92 TL olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, aynı tarihli ek raporda, 11.04.2013 tarihli dekont ile davacıya yargılama sırasında bakiye yıllık izin ücreti alacağının ödenmiş olduğunun ispatlanması nedeniyle davacının yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığı tespit edilmiştir.
Mahkemece, bilirkişi tarafından hazırlanan ve dosya içeriğine uygun olduğu anlaşılan 20.08.2014 tarihli ek rapor dikkate alınarak davacının 6.901,92 TL fazla mesai ücreti alacağının bulunduğu, yargılama sırasında ödenmiş olması nedeniyle bakiye yıllık izin ücreti alacağına ilişkin davanın konusuz kaldığına karar verilmesi gerekirken sözü edilen rapor dikkate alınmadan fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacakları konusunda karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.