Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının davalı işverence işletilen Özel ... ve Özel ... Hastanesinde 01/05/2008 tarihinden 31/07/2010 tarihine kadar aylık 700,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesini askerlik hizmeti nedeniyle feshettiğini, fazla mesai yaptığını,hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, 2008 Ekim ve 2009 Ocak ayı ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram-genel tatil çalışma ücreti ve ödenmeyen aylık ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 01/05/2008 tarihinden 31/07/2010 tarihine kadar çalıştığını, askere gideceği gerekçesi ile istifa ettiğini, dönüşte işverene müracaat etmediğini, tüm ücretlerinin ödendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının iş sözleşmesini askerlik nedeni ile feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı,bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekili davasını kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporundan sonra 28.01.2014 harç tarihli dilekçesi ile alacakların miktarını arttırmıştır. Islah dilekçesi davalı vekiline 27.05.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili 2 haftalık süre içinde 12.06.2014 tarihinde usulünce ıslaha karşı zaman aşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece özellikle milli bayram-genel tatil çalışma ücreti bakımından ıslaha karşı ileri sürülen zaman aşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalı olduğu gibi, tanık beyanlarına göre hesap edilen bu alacaktan hakkaniyet indirimi yapılmaması da doğru olmamıştır.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.