Mahkemesi: Elbistan İş Mahkemesi
Tarihi: 19/12/2013
Numarası: 2013/366-2013/123
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma ve hafta tatilleri çalışma karşılığı alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Yüksel İnşaat vekili, sorumluluğun yüklenici şirkete ait olduğunu savunmuş, yüklenici diğer davalı şirket vekili ise, davacının raporlu olduğu günler olduğunu, bu tarihlerde hiç çalışmadığını, fazla mesai yapmış ise bordrolarda açıkça gösterildiğini ve banka aracılığı ile ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği belirtilerek bir kısım alacaklar yanında fazla çalışma ve hafta tatili alacakları da hüküm altına alınmıştır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda; davacıya ait bordrolardan sadece Mayıs 2010 bordrosu sunulmamıştır. Sunulan bordrolarda fazla çalışma ve hafta tatili çalışma karşılığı ücret tahakkuklarının yapıldığı ve bunların banka hesabına yatırıldığı da görülmüş, davacı tarafından itirazsız kabul edilmiştir. Kaldı ki bordrolarda yapılan ödemeler sembolik de değildir.
Dolayısıyla davalı tarafından dosyaya sunulan bir kısım imzalı ve imzaları davacı tarafından inkar edilmeyen ücret bordrolarında fazla mesai ve hafta tatili tahakkuku bulunmakta olup tahakkuku bulunan ayların hesaplamada dışlanması ve sadece bordro sunulmayan Mayıs 2010 ayı için hesaplama yapılması gerekirken bu husus dikkate alınmadan yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması, hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.