Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 07.11.2013 tarihli Ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, işçilik haklarından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. İş Mahkemesince görülüp hükme bağlanmıştır. Davalı vekili 21.10.2013 tarihinde tebliğ edilen kararı 28.11.2013 tarihinde havale edilen 31.10.2013 tarihinde harçlandırılıp yine aynı tarihte deftere kaydolunan dilekçesiyle temyiz etmiştir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1.maddesinde, İş Mahkemesi nihai kararlarının tefhim-tebliğ tarihinden itibaren sekiz (8) gün içinde temyiz olunabileceği belirtilmiş; Mahkemece yasada öngörülen süre geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.
Davalı vekili temyiz dilekçesinin hakim havalesi ile süresinde kaleme tevdi ettiklerini ancak kalemce harç ve masraf alınmadığını, daha sonra çağrılınca harcı ve masrafları ödediklerini, bu nedenle temyiz dilekçesinin havale tarihinin esas alınmasını ve süre yönünden red kararının bozulmasını istemiştir.
Bilindiği üzere; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun
434/1.fıkrasında;
“Temyiz dilekçesi hangi mahkemeye verilmişse o mahkemece temyiz defterine kaydolunur ve temyiz edene ücretsiz bir alındı kağıdı verilir.”
434/2.fıkrasında;
“Temyiz isteği harca tabi değilse dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabi ise harca yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır.”
denilmekte; Aynı maddenin 3.fıkrasında ise;
“Temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunlar eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa; kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir...” hükmü yer almaktadır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 25.01.1985 gün ve 1984/5-1985/1 sayılı kararına öz itibariyle; “Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3.fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda; temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise; temyiz isteğini reddi gerekir” denilmektedir.
Görüldüğü üzere, içtihadı birleştirme kararının uygulama alanına temyiz defterine kaydolunup ta harca tabi olduğu halde hiç harç alınmamış talepler girmektedir. Zira kaleme dilekçenin tevdi edildiği temyiz defterine kayıt olgusu ile kanıtlanmış olmaktadır. Eldeki istek ise bu kapsama girmemektedir.
Zira, somut olayda temyiz dilekçesi 28.10.2013 tarihinde hakimce havale edilmiş; temyiz defterine kayıt işlemi ve harcın yatırılması 31.10.2013 tarihinde gerçekleştirilmiştir. İstekli yanın hakim havalesinin ardından temyiz dilekçesini aynı tarihte ya da yasal süre içinde mahkeme kalemine verdiğini ortaya koyan bir belge, deftere kayıt işlemi bulunmadığı gibi, yasanın açık hükmü gereği kalemden alınması gereken bir alındı kağıdı da ibraz edilmemiştir. Dilekçe temyiz defterine 31.10.2013 tarihinde kaydedilmiş ve harç da aynı tarihte makbuzla mahkeme veznesine yatırılmıştır.
Böylece, temyiz isteminin 31.10.2013 tarihinde gerçekleştiği ve 21.10.2013 tarihinde tebliğ edilen kararın süresinde temyiz edilmediğine ilişkin mahkeme kararı usul ve yasaya uygundur.
SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 07.11.2013 tarihli Ek Kararının ONANMASINA, aşaağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 10.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy