Mahkemesi: Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi: 08/10/2013
Numarası: 2012/22-2013/193
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Davalının temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı temyizine gelince; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
3-Dava, davalı işyerinde su deposunda ve atık su arıtma tesisinde bekçilik yapan davacı işçinin 6111 sayılı Yasa'nın 166.maddesi uyarınca kadro fazlası olarak dava dışı kuruma naklen atanması nedeniyle davalı nezdinde çalışırken hak ettiği halde ödenmeyen gece zammı, hafta tatili, fazla çalışma, dini-milli bayram, genel tatil ücretleri, bankaların ödediği promosyon ücreti ile ilave tediye sosyal yardımlardan kaynaklanan işçilik alacaklarının ödetilmesi ile kullanmadığı yıllık izin hakkının tespiti istemlerine ilişkindir.
Davalı cevabında zamanaşımı def'inde bulunup davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece gece zammı, ilave tediye, promosyon, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret istemleri yönünden istemin kabulüne, davacının kullanmadığı (89 gün) yıllık izin hakkı bulunduğunun tespitine ve fazla mesai ücreti, ikramiye, sosyal yardımlar, sosyal yardım zamları, giyim, gıda ve eşya yardımı istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Dosya kapsamına delil olarak sunulmuş bulunan davacının çalışma düzenine dair vardiya çizelgeleri bulunmaktadır. Buna göre davacının gece ve gündüz şeklindeki vardiyalarda su deposunda ve atık su arıtma tesisinde geçen çalışmaları bulunmakta olup bu çalışma düzeni ayrımına göre mahkemece ilk alınan bilirkişi raporunda gece çalışması yaptığında günlük 7,5 saatin üzerindeki çalışması mevzuata uygun ve fazla mesai olarak kabul edilip davacının 3.263,90 TL fazla mesai ücreti alacağı bulunduğu belirtilmiştir. Buna karşın alınan ikinci ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda gece-gündüz çalışma ayrımı yapılmaksızın davacının haftalık 45 saatin üzerinde çalışması bulunmadığı gerekçesiyle yüzeysel bir açıklama yapılarak fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığı belirtilmiş, mahkemece de bu ikinci bilirkişi raporu esas alınarak fazla çalışma ücreti istemi reddedilmiştir. Şu haliyle, vardiya çizelgelerine göre davacının fazla çalışma yaptığı ve gece-gündüz şeklinde değişken bir çalışma düzeni anlaşıldığına göre dosyada alınan ve fazla çalışma ücretine yönelik hesaplama yönünden doğru olan ilk bilirkişi raporunda hesaplanan miktara hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden fazla mesai ücreti isteminin tümden reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy