Mahkemesi: Ankara 4. İş Mahkemesi
Tarihi: 22/01/2013
Numarası: 2010/311-2013/17
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı davalı H. Dişli San. ve Tic. A.Ş.'den işçilik alacaklarının tahsili amacıyla Ankara 14. İcra Müdürlüğü nezdinde icra takibinin başlatıldığını davalı tarafın takibe itiraz edildiğini açıklayarak, borçlunun itirazının iptali ile takibin faizi ile birlikte devamına, davalının itiraz sebebiyle % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.
Davalı tarafça davaya karşı cevap verilmemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile İcra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık 2004 yılı ücret alacakları yönünden, mahkemece kurulan hükümde taleple bağlılık ilkesinin değerlendirmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
6100 sayılı HMK'nun 26. maddesinde açıkça belirtildiği üzere “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” O halde mahkemece davacı isteminden fazlasına karar verilmesi, 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olacaktır. Bu durumda öncelikle davacının talebinin tam olarak belirlenmesi gerekir.
Somut olayda, mahkeme davacının 2004 yılı ücret alacağı faizi istemini 1.263,44 TL ile sınırlandırdığını kabul etmiştir. Davacı tarafından dosyaya sunulan, alacakları gösteren hesaplama tablosundaki açıklamaya göre “1.263,44 TL, Haziran-Ekim 2004 ücretlerine, Aralık 2006 tarihine kadar yürütülen faiz” olarak gösterilmiştir. Ödeme emrinde “1.263,44 TL ” için “2004 yılı ücret alacağı faizi” açıklaması yazılıdır.
O halde takip talebi ve davacının alacaklarının hesaplanmasına esas alınan hesaplama tablosu birlikte değerlendirildiğinde, davacının 2004 yılı ücret alacakları faizi için talebini “1.263,44 TL” ile sınırlandırmadığı, aksine 2004 yılı ücret alacağının Aralık 2006 tarihine kadar işlemiş faizini ayrıca gösterdiği, mahkemenin talebi hatalı değerlendirdiği anlaşılmıştır. TİS’de işçi ücretlerinin ödeneceği tarihin açıkça belirlenmiş olması karşısında, mahkemece 2004 yılına ait ücret alacaklarına TİS’de düzenlenen ödeme gününden ilamsız icra takip tarihine kadar işlemiş faiz hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.