Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi
Tarihi : 11/02/2014
Numarası : 2012/462-2014/33
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, 10/05/2009 tarihinden itibaren davalıya ait market olan işyerinde kasiyer olarak çağlıştığını, iş aktini 06/09/2012 günlü ihtarname göndererek fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmesi nedeniyle 07/09/2012 tarihi itibariyle feshettiğini davalıya bildirdiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davacının 2012 yılında uzun süreli raporlar ile ücretsiz izin kullandığını, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları bulunmadığını, iş aktinin davacının raporu sonrasında iş başı yapmaması nedeniyle İs Kanununun 25/II-g maddesi uyarınca 21/09/2012 tarihinde haklı nedenle feshettiklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iş aktini davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle İş Kanununun 24/II. Maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline; hafta tatili ücreti isteminin reddine karar verilmiştir.
Davacının iş aktini 06/09/2012 günlü ihtarname ile 07/09/2012 tarihi itibariyle feshettiği anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda ise davacının 21/09/2012 gününe kadar çalıştığı varsayılarak kıdem tazminatı, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları hesaplanmıştır.
Davacı çalıştığı sürece işçilik alacaklarına hak kazandığından ve dava dilekçesindeki talebi de 07/09/2012 gününe kadar olan çalışma süresine ilişkin bulunduğu halde mahkemenin HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talebi aşarak 21/09/2012 gününe kadar yapılan hesaplamayı esas alması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 10/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy