Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi
Tarihi : 04/03/2014
Numarası : 2012/497-2014/67
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı davalı işyerinde 17.08.2000-25.08.2011 tarihleri arasında en son bölge müdürü olarak çalıştığını, iş akdine davalı tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle sonlandırıldığını bildirerek kıdem tazminatı farkı ile fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.
Davalı davacının tüm alacaklarını alarak ve ibraname imzalamak suretiyle işten ayrıldığını ve başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinde bulunan fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının aylık maktu ücrete dahil olduğu şeklindeki düzenlemenin geçerli olup olmadığı hakkında uyuşmazlık bulunmaktadırç
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.
Diğer yandan ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
İş sözleşmelerinde genel tatil ve fazla çalışma ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, fazla çalışma ücreti yönünden yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak, genel tatil ücreti yönünden ise işçinin ücretinin yaptığı iş ve konumuna göre genel tatillerde yapılacak çalışmaları da karşılayacak şekilde yüksek miktarda belirlenmiş olması durumunda söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.
Somut olayda taraflar imzalanan 01.02.2008 tarihli iş sözleşmesinin 1.8'inci maddesinde fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin aylık maktu ücrete dahil olduğu düzenlenmesi bulunmaktadır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre yıllık 270 saate kadar fazla çalışmaların ücrete dahil olduğu açıktır. Ayrıca davacının ücreti bu çalışmaları karşılayacak şekilde yüksek belirlenmiştir. Fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacakları hesaplanırken sözleşmede bulunan bu düzenlemenin dikkate alınmaması hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy