Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi
Tarihi : 03/03/2014
Numarası : 2013/136-2014/175
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, davalı işyerinde endeks okuma-kapama işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davacının taşeron işçisi olduğunu, işten çıkarılmasında bir etkilerinin bulunmadığını bu nedenle husumet itirazlarının olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmaksızın davalı dışı alt işveren tarafından feshedildiği ve asıl işveren olan davalının da alacaklardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında iş akdinin feshinin bulunup bulunmadığı, fesih varsa feshin hangi tarihte kim tarafından yapıldığı, haklı nedene dayanıp dayanmadığı, bunlara bağlı olarak da davacının kadem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, dosya içinde her ne kadar 09.01.2007 tarihli bir istifa dilekçesi var ise de, davacının bu tarihten daha önce, Adana Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Park ve Bahçeler Genel Müdürlüğünde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının gerçek bir istifa iradesinin olmadığı; aynı çatı altında bulunan Adana Büyükşehir Belediyesi Başkanlığında çalışmaya devam ettiği, yani davacının, davalı Genel Müdürlükten, Park Ve Bahçeler Genel Müdürlüğüne nakledildiği anlaşılmaktadır. Böyle bir durumda davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü isabetsizdir.
Bu durumda davacının nakledildiği Adana Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı Park Ve Bahçeler Genel Müdürlüğünden ayrılış sebebi önem kazanmaktadır. Davacı, bahsi geçen işyerinden kıdem tazminatını hak edecek şekilde ayrılmış ise, davalı işveren de, kendi çalıştırdığı süre ve ücretle sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu olacağından bu şart dahilinde kıdem tazminatının kabulü isabetli olacaktır. Bu husus araştırılmadan eksik araştırma ile karar verilmiş olması hatalıdır.
Ayrıca, kabule göre de davacının davalı işyerinde hizmet cetveline göre 01.10.1988- 31.12.2006 tarihleri arasında çalıştığı hususu gözardı edilerek bilirkişi tarafından 10.01.1988 -31.12.2006 tarihleri arasındaki dönem için yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması da isabetsiz olup bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy