Mahkemesi : Bursa 2. İş Mahkemesi
Tarihi : 10/12/2013
Numarası : 2012/479-2013/757
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı vekili, müvekkilin 03.12.2004-12.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş yerinde iki vardiyalı çalışma olduğunu, vardiyaların 10.00-19.00 ve 13.00-22.00 saatleri arasında olduğunu, müvekkilinin ise mağazayı yarım saat önce açıp kapanış saatinden bir saat sonra kapattığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda, işyerinde tüm taraf ve tanık beyanlarından 10:00-19:00 ile 13:00-22:00 saatleri arasında çalışıldığı sabittir. Uyuşmazlık ara dinlenme süresinden kaynaklanmaktadır.
Davalı ara dinlenme süresinin çay süresi dahil 1,5 saat olduğunu savunmuştur. Davacı tanığı Çağlar ara dinlenme süreleri konusunda beyanda bulunmamıştır. Davacı tanığı Engin öğlen bir saat yemek molası, sabah ve öğlen 2 kez 15.er dakikalık çay molası verildiğini beyan etmiştir. Davalı tanığı Ahmet ara dinlenme süreleri konusunda beyanda bulunmamış, diğer tanık Turan ise 1 saat yemek 2 kere 15 dakika çay molası olduğunu beyan etmiştir.
Tanık beyanlarından işyerinde ara dinlenme süresinin 1,5 saat olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi tarafından günde 9 saat çalışıldığından 1 saat ara dinlenme süresi indirilmesi ve Mahkemece fazla çalışma açısından hatalı hesaplama içeren rapora itibarla hüküm kurulması hatalıdır. Ayrıca taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 5-c maddesinde fazla çalışmayı gerektiren hallerde yapılan çalışmalar için ek ücret ödenmeyeceğine dair anlaşmanın yıllık 270 saate kadar yapılan fazla çalışmaları içerdiği de dikkate alınmadan bu yönlerden değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacının 2004-2012 yılları arasında 7 yıldan fazla süre çalıştığı anlaşılmasına rağmen fazla çalışma alacağından %20 oranında yapılan hakkaniyet indirimi de az olup daha fazla indirim yapılması hatalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy