Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 17/04/2014
Numarası : 2013/224-2014/270
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, 2011-2013 yıllarını kapsayacak 3. Dönem TİS’in geçici 4. Maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile yeni derece ve kademeleri dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren TİS’den kaynaklanan ücret farkı, yıpranma primi, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve vardiya zammı alacağının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davacıya sözkonusu hakların 2011-2013 yıllarını kapsayan TİS ile tanındığını, bu nedenle taleplerin geçmişe yönelik olarak talebini yerinde olmadığını, derece ve kademe tespitinde hata olmadığını, gerekli ödemelerin TİS’lere göre zaten yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, yeni derece ve kademeye göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak alması gereken ücret farklarının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak 5 yıl 154 gün çalışmasının bulunduğunu, bu çalışmaya karşılık olarak her iki yılda bir derece ve her yıl bir kademe alacağını, bu nedenle eklenmesi gereken derecenin 2 derece 6 kademe olduğunu,2007 yılında mevcut derecesi: 4/11 olması karşısında eklenmesi gereken derecelerin intibakı sonucunda 7/17 derece ve kademe olur diyerek dava tarihi itibariyle olması gereken derece ve kademesinin 10/21 olarak tespiti gerektiği belirtilerek zamanaşımı itirazına göre dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için alacak hesabı yapılmıştır. Ancak bu hesaplama tarzı hatalıdır.
Davacının, davalı işyerinde iş makineleri operatörü olarak çalıştığı ve ilgili protokol ve yürürlükteki TİS gereği yapılan hesaplamaların 2007 yılı itibariyle yapılması nedeniyle bilirkişini belirlediği dereceye göre davacının ücretinin ve bu ücret baz alınarak diğer alacaklarının belirlendiği görülmüştür. Her ne kadar, davacının en son gelebileceği derece itibariyle sonuç hatalı değilse de, 2007 ücretinin hatalı tespiti ve alacakların hesabında bu hatanın sonuca etkili olması karşısında, yanlış hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsizdir. Derece tespitindeki hata nedeniyle hesaplamaların tamamının yeniden yapılması gerektiği açık olup hatalı kararın bozulması gerekmektedir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy