İş Mahkemesi
Dava Türü: İşe iade
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Bakanlık vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece, feshin yapıldığı tarihte 30 işçinin çalıştığı yazılı fesih yapılmadığı ve fesih sebebi açık ve kesin olarak bildirilmediği için davanın kabulüne, feshin geçersizliğine davacının alt işveren ... işine iadesine hükmedilmiştir.
Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının işgüvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.
Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.
Somut olayda, dosya kapsamında bulunan fesih tarihi olan 2013 yılının 12.ayına ait dönem bordrosunda, davacının çalıştığı şirkette otuzun altında işçinin çalıştığı gözükmektedir.
Bu itibarla, davalı şirketin Türkiye'deki tüm işyerleri araştırılarak aynı iş kolunda fesih bildirim tarihi itibariyle otuzdan fazla işçi bulunup bulunmadığı araştırılarak, dava şartının oluşması halinde şimdiki gibi feshin geçersizliğine karar verilmeli, aksi halde işçi sayısının 30 dan az olması nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmelidir.
Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.