Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi
Tarihi : 03/03/2015
Numarası : 2014/514-2015/74
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı şirkete ait işyerinde “ambalajlama“ bölümünde çalışan davacı işçinin “canlı tavuk kabul” bölümünde çalışmak üzere görevlendirilmesinin geçici olup olmadığı, buna bağlı olarak görevlendirmeyi kabul etmeyen davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, bozma sonrası verilen direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.
Mahkemece, davalı işverenin “canlı tavuk kabul” bölümünde çalışmak üzere yaptığı görevlendirmenin bu bölümdeki çalışma koşulları ve ortamı dikkate alındığında işçi aleyhine esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, davacının bu görevlendirmeyi kabul etmeyerek önceki bölümünde çalışmak istemesine rağmen davalı işverence engellenmesinin haksız fesih olduğu ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile bu iki alacak hüküm altına alınmıştır.
Dairemizin 07.07.2014 tarihli ilamı ile özetle ve sonuç olarak, “...Somut olayda, davacının da yazılı savunmasında kabul ettiği üzere, işveren canlı kabul bölümündeki işçilerin işe gelmesi nedeniyle oluşan işçi eksikliğini gidermek ve fabrikadaki üretimin olumsuz etkilenmemesi için, o gün için, işveren tarafından tutulan 23.7.2012 tarihli tutanağa göre, davacının da içinde bulunduğu 11 işçiyi GEÇİCİ OLARAK canlı kabulde çalışmak için sözlü olarak görevlendirmiştir. Ancak davacı ve arkadaşları buradaki çalışma ortamının koku ve toz içermesi nedeniyle sağlıksız olduğu ve bu görevlendirme ile iş şartlarının ağırlaştırılarak esaslı değişikliğe uğratıldığı iddiasıyla işbaşı yapmamışlardır. İşveren tarafından aynı gün savunmaları alınarak iş akitleri sona erdirilmiştir. Her ne kadar mahkemece, mahallen yapılan keşif sonrasında iş şartlarının ağırlaştırıldığının tespit edilmesine göre davacı işçilerin haklı olduğu yönünde karar verilmiş ise de karar hatalıdır. Çünkü işyerinin gereklerinden kaynaklanan ve geçici olan görevlendirmelerin yapılması 4857 sayılı İş Yasasının 22.maddesinde düzenlenen iş şartlarının esaslı değişikliği olarak kabul edilemez. Bu durumda işçinin davranışı işveren açısından haklı fesih nedeni oluşturur.
Hal böyle olunca, davacıların kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.
Mahkeme, davacı tanıklarının görevlendirmenin geçici olup olmadığına ilişkin ek beyanlarını aldıktan sonra bu sefer aynen“...Davalı işverenin yazılı bir görevlendirmesi ve davacı işçinin de yazılı bir kabulü bulunmamaktadır. Tanık anlatımlarından davalı işverenin, davacı ile birlikte bir kısım çalışanları çalıştıkları bölüm haricinde canlı tavuk kabul bölümüne zaman zaman görevlendirmelerin yapıldığı ve görevlendirmelerin sıklaştığı anlaşılmıştır. Davalı işverenin bunun işletmesel gereklilikten ve canlı kabulde çalışan işçilerin işe gelmemesi gibi olağandışı durumlardan kaynaklandığını ve bu sebeple bu görevlendirmelerin geçici nitelikte olduğu ve işçilerin sözleşmelerinde bunu kabul ettiklerini savunmuştur. İşveren işletmesel gereklilik nedeniyle işçilerin görev yerini geçici olarak değiştirebilir ancak bu değişiklik süreklilik arz etmemelidir. Değişikliği gerektiren sebeplerin bertarafı da işverenin sorumluluğundadır. Hijyen ve sağlık koşulları bakımından daha elverişsiz olan bir bölüme başka bölümlerdeki işçilerin sıklıkla çalıştırılması çalışma şartlarının esaslı şekilde değiştirilmesi olarak kabul edilmiştir. Zira mahkememizce yapılan keşif ve arkasından hazırlanan bilirkişi raporunda canlı kabul bölümünün hijyen ve çalışma koşulları açısından ambalajlama bölümüne göre daha ağır ve olumsuz olduğu anlaşılmıştır. Ambalajlama bölümünde çalışan davacı işçinin, işveren tarafından canlı kabul bölümünde görevlendirilmesi yukarıda izah olunan nedenlerle ağırlaştırılmış, çalışma şartları esaslı değişikliğe uğratılmıştır. Esaslı değişikliği işçinin kabul etmemesi yasal hakkıdır. İşçi iş şartlarında esaslı değişiklik içeren bu yeni görevlendirmeyi kabul etmeyerek işyerine gelmiş eski görevinde işine devam etmek istemiş; ancak eski görevine devam etmesi işveren tarafından engellenmiştir. İşverenin bu engellemesi, davranışı haksız bir fesih halidir. İşçinin iş sözleşmesi işveren tarafından haksız feshedildiğinden davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı” belirtilerek önceki kararda direnilmiştir.
Yukarıda özetlenen yargılama sürecine göre Dairemizce kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiği belirtilerek kesin bozma yapılmasına rağmen, mahkemece davacı tanıklarının yeniden dinlenmesinden sonra yine yukarıda yazılı gerekçe ile verilen direnme kararının yeni hüküm olup olmadığının değerlendirilmesi ve temyizen incelemesi görevi Hukuk Genel Kurulu'na ait olduğundan gereği yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy