Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: İşe iade
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, iş akdinin işgücü fazlalığının ortaya çıkması gerekçesiyle haksız olarak feshedildiğini iddia ederek işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatını talep etmiştir.
Davalı, davacının işe tekrar başlatıldığını, bu nedenle davanın konusuz kaldığını savunmuştur.
Mahkemece, davacının haksız nedenlerle işten çıkarıldığından bahisle işe iade istemiyle dava açtığı anlaşılmakla, davacının 21/04/2015 tarihli ön inceleme celsesinde alınan beyanında hali hazırda davalı ... Endüstri şirketinde çalışmakta olduğunu, kendilerine çıkarılan, işe davet tebliğine, riayet ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır. Davacının işe başladığı göz önünde bulundurularak davanın asıl konusu olan işe iade gerçekleşmiş, diğer boşta geçen süreye ve karar sonrası işe başlatılmaması durumunda hükmedilmesi gereken tazminat yan alacak olarak değerlendirilmiştir. Davacı asil tarafından duruşmadaki ifadesinden iş akdinin feshinden sonra işe iade davası açtıkları sırada işe davet ihtarnamesi ile işe davet edildikleri davete icabeten işe geri döndükleri belirtildiğinden davanın açıldığı esnada davacı nın işine son verilmiş olması davanın açıldığı esnada işe iade davasının koşullarının oluşmuş olması nedeniyle davanın açılmasında davacı tarafın başlangıç itibariyle haklı bulunduğu değerlendirildiğinden ve davacının tekrar işe başlaması üzerine davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.
Dava devam ederken, davacının işe başlatılmış olması aksi ileri sürülmedikçe, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayanmadığını kabul ettiği şeklinde değerlendirilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesinin 3.ve 5.fıkralarına göre, boşta geçen süre ücreti, feshin geçersizliğine ilişkin karar verilmesi ve işe başlatılmak için işverene süresinde başvurulması şartına bağlıdır. Somut olayda, davacının iş akdine işgücü fazlalığının ortaya çıkması gerekçesiyle 29.12.2014 tarihinde davalı tarafından son verilmiştir. Davacı taraf iş akdine haksız olarak son verildiğini iddia ederek işe iadesi ve lehine boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatına hükmedilmesi için 22.01.2015 tarihinde dava açmış, ancak davalı taraf davacıyı tekrar işe başlatmıştır. Davacının geçersiz fesihten sonra işverence işe başlatılması halinde feshin geçersizliğinin tesbiti ve başlatmama tazminatı yönünden davanın konusuz kalması mümkün ise de davacı eldeki davayı açtığı tarihte yasa gereği boşta geçen süre ücreti talebinde bulunmuş olup geçersiz fesih ile işe başlatıldığı süre arasında 4 aya kadar boşta geçen süreye hükmedilmesi gerekirken bu yasal gerekliliğe hükmedilmemesi bozma nedenidir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davalı işverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,
3-Davacının dava devam ederken davalı işverence işe başlatılmış olması nedeniyle işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
4-Davacının geçersiz sayılan fesih bildiriminin tebliğden işe başlatıldığı tarihe kadar çalıştırılmadığı en çok 4 aylık süre için ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiğinin tespitine,
5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına
6.Davacının yapmış olduğu 6 adet tebligat masrafı 48,00 TL, 1 adet posta masrafı 19,25 TL, harç gideri 25.20 TL olmak üzere toplam 92,45 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
9.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.