Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: İşe iade
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 21.04.2015 tarihli ek kararı ile 02.04.2015 tarihli kararının, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 6100 sayılı HMK geçici 3. madde 1. fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
Temyiz süresi kamu düzeni ile ilgili olup, 6100 sayılı HMK'nın 294. maddesinde Hükmün, yargılamanın sona erdiği duruşmada verileceği ve 297. maddesinde de hükümde Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yazılması gerektiği düzenlenmiştir.
Somut olayda; her ne kadar mahkemece davalı vekilinin temyiz talebi, başvurunun süresinde olmadığı gerekçesi ile 21.04.2015 tarihinde verilen ek kararla reddedilmişse de, tefhimle verilen kararın 6100 sayılı HMK'nın 294. vd. Maddeleri uyarınca usule uygun olmadığı, gerekçeli kararın davalı vekiline 12.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı şirket tarafından kararın 16.04.2015 tarihinde temyiz edildiği, temyiz talebinin yasal süresi içerisinde olduğu anlaşılmakla mahkemenin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 21.04.2015 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı ve davalı vekilinin asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazları incelenmelidir.
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 21.04.2015 tarihli Ek Kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, mahkemenin 02.04.2015 tarihli usul ve kanuna uygun olan kararının ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.