Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1. . Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2. Davacı, işe iade davasının kabul edildiğini, işe iade talep ettiğini, belirtilen zamanda işe başlamak için gittiğinde işe başlatılmadığını ileri sürerek kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının işe iade kararı sonrası davete rağmen işe başlamadığını, işe davet yazısında sehven davacının son işyeri dışında bir adreste işe başlaması gerektiğinin bildirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin davacıyı işe başlatmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda, mahkemece verilen ilk karar Dairemizin 2013/14447 E. 2013/23501 K. Sayılı ilamı ile “Mahkemece boşta geçen süre ücretinin belirlenmesinde ancak çalışmakla hak kazanılabilecek komisyon ödemeleri dışlanarak davacının son ücreti üzerinden belirlenmesi doğru ise de Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının giydirilmiş ücretinin SGK.ca düzenlenen hizmet cetvelinde görülen miktarlar dikkate alınarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafça rapora itiraz edilerek davacıya ait ücret bordroları dosyaya sunulmuştur. İşverence SGK.na aylık prime esas gelirler bildirilirken bu bildirilen gelirin içinde arızi fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ödemeleri de bulunmaktadır. Bu nedenle kıdem tazminatına esas alınacak brüt giydirilmiş ücretin belirlenmesinde esas alınması hatalı sonuca götürebilir. Mahkemece bordrolar incelenerek davacının giydirilmiş bürüt ücretinin davacıya son 1 yıl içinde yapılan maddi menfaatlerinin belirlenmesi ve 365’e bölünmesi suretiyle tespit edilmesi gerekirken hizmet cetveline göre yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.
Bozma sonrası yapılan araştırmada davacıya sigorta ve bireysel emeklilik ödemesi olarak bir yılda 4.023,53 TL ödeme yapıldığı ve bunun günlük miktarının 11,02 TL olduğu kabul edilmiştir. Ancak son 1 yılda yapılan ödemeler dikkate alındığında ödemeler toplamı 4.023,53 TL değil 3.870,91 TL’dir. 3.870,91 TL’lik ödeme 365 e bölündüğünde davacıya yapılan günlük ödeme miktarı ise 10,60 TL dir. Mahkemece giydirilmiş ücret hesaplanırken sigorta ve bireysel emeklilik ödeme miktarının günlük 10,60 TL yerine 11,02 TL esas alınarak fazla alacağa hükmedilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.