Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde inşaat işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haklı bir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık ücretli izin, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve Asgari geçim indirimi ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını ve müvekkilinden hiçbir hak ve alacağının kalmadığına ilişkin ibraname imzaladığını, demirci ustası olduğundan ancak hava şartları uygun olduğu zamanlarda çalıştırıldığını, ücretlerinin maaş bordrolarında tam olarak gösterildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı işveren tarafından, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığına ilişkin savunmalarını ispatlar mahiyette bir istifa dilekçesinin dosyaya sunulmadığı ve toplanan delillerle tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş akdinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında, davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına ilişkin yapılan hesaplamada, iş yeri puantaj kayıtlarının dikkate alınıp alınmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.
Davacı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, ancak bu çalışmalarının karşılığında ücretinin ödenmediğini iddia etmiş; davalı ise, söz konusu çalışmalarına karşılık davacıya ücretlerinin, maaş bordrolarında açıkça belirtilmek suretiyle ödendiğini, ayrıca iş yeri puantaj cetvellerinde davacının aylık çalışma gün ve saatlerinin açıkça belirtilmiş olduğunu savunmuştur. Bilirkişi raporunda; hafta tatili alacağı yönünden iki seçenekli hesaplama yapılmış olup ilk seçenekte tanık beyanları, ikinci seçenekte puantaj kayıtları dikkate alınarak sonuca ulaşılmıştır. Ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden ise puantaj kayıtlarında, davacının söz konusu günlerde çalışmadığı tespit edilmiş olmakla birlikte, bu alacak kalemi yönünden de tanık beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, söz konusu alacaklar yönünden, bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre yapılan hesaplamanın dosya kapsamına uygun olduğu kanaatiyle, rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda, davacının aylık çalıştığı gün sayısını gösteren puantaj cetvellerinin 01/01/2010 – 16/05/2011 tarih aralığındaki bir kısım çalışmalarını kapsayacak şekilde dosyaya sunulduğu sabittir. İşyeri kayıtlarının bulunması durumunda, bu dönem için tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması mümkün değildir. Mahkemece; 14/12/2009 - 31/12/2009 tarihleri arasındaki dönemi tanık beyanlarına göre, 01/01/2010 - 16/05/2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını iş yeri puantaj kayıtlarına göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.