Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: İşe iade
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili; davacının iş akdinin geçerli ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; davacının güven zedeleyici hareketleri ve hakkında tutulan tutanaklar sebebiyle iş akdinin haklı nedenle fesholunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı taraf her ne kadar davacının iş akdini İ.K.'nun 25/II-e maddesi uyarınca haklı sebeple feshettiğini savunmuşsa da, Yargıtayın yerleşik içtihatları da gözönünde bulundurulduğunda, işverenin fesih öncesinde işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevlerini hatırlatması ve bu hatırlatmayı da sözlü ya da yazılı olarak yapması gerektiği, aynı zamanda işçiye yapılacak hatırlatmada, işçiden yapması istenen görevin açık biçimde bildirilmesi ve işin tamamlanmasına yetecek bir süre öngörülmesi gerektiği belirtilerek, somut olayda, davalı tarafça savunmalarını ispatlar mahiyette iş akdinin feshine ilişkin kayıt, tutanak, ihtar, hata raporu ya da başkaca bir belge sunulmadığı gibi yapılan yargılama sürecinde toplanan deliller, davacı iddialarını doğrular mahiyette birbiri ile tutarlı ve somut davacı tanıklarının yeminli beyanları, davalı tanıklarının davacının iş akdinin feshine neden olaylara ilişkin görgüye dayalı somut bilgilerinin olmaması, mevcut delil durumu ile tüm dosya kapsamından; taraflar arasındaki iş akdinin davalı tarafından haklı bir nedene dayanılmaksızın sona erdirildiği ve davalı tarafından feshe konu edilen 25/II-e maddesi gereği fesih şartlarının oluşmadığı ve davalı tarafın haklı feshin şartlarının oluştuğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.
Dosya içeriğinde yer alan 12.10.2014 tarihli fesih bildirimine göre, davalı taraf, davacının iş akdini, işyeri hekimince hastaneye sevki, bir aydan uzun süre ücretli izin kullandırılması, bu dönem sonrasında sağlık kuruluşu tarafından verilen raporda herhangi bir rahatsızlığının olmadığının ifade edilmesi üzerine 27 Haziran 2014 tarihinde yeniden işbaşı yapması ve mağaza personel sorumlusuna giderek “bu işin sonunu bırakmayacağım başka bir hastaneden daha rapor alacağım” şeklinde beyanda bulunması; mağaza aleyhine mağazayı ve marka itibarını zedeleyici şekilde asılsız nitelikte aşırı gürültü ve personelin üzerinin elle aranmasına dair şikayetlerde bulunması, yapılan denetimlerde hiçbir aykırılığa rastlanılmaması; davacının erkek kardeşi olduğunu söyleyen bir kişinin mağaza danışma bölümüne giderek personel sorumlusuna "davacının ailesel sorunları olduğunu, tazminatının verilip işten çıkarılmasını" söylemesi ve personel sorumlusunun bu duruma dair bir yorum yapamayacağını beyan etmesi üzerine agresif bir ses tonu ile “aynı durumun içine siz de düşün, hepiniz belanızı bulun” şeklinde sözler sarf ederek mağazadan ayrıldığının tespit edilmesi hususları gerekçe gösterilerek, bu olayların mazur görülemeyecek nitelikte davranışlar olarak işverenin güvenini ciddi ölçüde zedelediği, davacıya duyulan güvenin kötüye kullanıldığını gösterdiği, işyerindeki çalışma huzur ve ortamını da ciddi ölçüde kötü yönde etkilediği gerekçesiyle İş Kanunu 25/II-e bendi gereğince haklı nedenle fesholunduğu anlaşılmaktadır.
Mahkeme kararındaki gerekçe ise, davalı işverenin fesih nedenine uymamakta ve fesih nedenini karşılamamaktadır.
Bu itibarla, somut olayda, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları net bir şekilde ortaya konulup, eldeki veriler değerlendirilip hangisinin hangi sebeple, hangi deliller nedeniyle üstün tutulduğunun karar gerekçesinde açıklanarak somut uyuşmazlığa ve feshe uygun gerekçeyle sonuca gidilmesi gerekirken fesih nedenlerini kapsamayan bir gerekçe ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.