Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı vekili, davacının yıllık izinlerinin TİS hükümlerine uygun olarak kullandırılmadığını ileri sürerek yıllık izin ücreti ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2014 tarihli ilamı ile “...bilirkişi tarafından hak edilen yıllık izin süresinden davacının imzasını taşıyan belgelere itibar edilerek mahsup yapılmışsa da davalı işverenin kamu kurumu olduğu dikkate alındığında yıllık izin kartında davacının imzası bulunmasa da bu belgelere itibar etmek gerekmektedir. Bu yön üzerinde durulmadan yanılgılı değerlendirme ile hazırlanan rapora itibarla karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uymuş, hesap raporu almış ve davanın kabulüne karar vermiştir.
Davacı vekili bozma kararı sonrası ıslah dilekçesi vererek dava konusu ettiği yıllık izin ücreti miktarını arttırmıştır.
Mahkemece bozma sonrası yapılan ıslaha itibarla yıllık izin ücreti alacağını hüküm altına alınmıştır.
Mülga 1086 sayılı HUMK'nun 84.maddesindeki hüküm 6100 sayılı HMK'nun 177.maddesinde aynen korunmuş ve ıslahın ancak tahkikat tamamlanıncaya kadar yapılabileceği hükme bağlanmıştır. YİBBGK'nun 04/02/1948 tarih ve 1944/10 Esas ve 1948/3 Karar sayılı kararında da bozma sonrası ıslahın mümkün olmadığı kesin bir şekilde belirtilmiştir. Bu itibarla bozmadan sonra yapılan ıslaha itibarla arttırılan miktar üzerinden yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.
O halde davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.