Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, davalı işverenin ...'de bulunan işyerinde çalışırken geçici görevli olarak ... ilçesinde görevlendirildiği halde hiç geçici görev yolluğunun ödenmediğini ileri sürerek, harcırah ve geçici görev yolluğu alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davacının süresinde başvuruda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının geçici görev yolluğu talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı, davalı işyerinde etip uzmanı olarak işe girmiştir. ... ili ... ilçede çalışırken 15.3.1999 tarihinde geçici olarak ... ilçesine görevlendirilmiştir. Davacının 10 yılı aşkındır aynı görevlendirme kapsamında çalışmasının devam ettiği, davacının asıl görev yeri ile geçici görev yeri arasında 31 Km bulunduğu ve davacının ... merkezde oturduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Harcırah ve görev yolluğu verilmesinin amacı, davacının gittiği yerdeki kalacak yer ve yemek ücretinin karşılanmasıdır. Davacının ... Merkezdeki ailesiyle birlikte oturduğu Mernis kayıt sisteminden anlaşılmaktadır. Bu durumda bu kadar uzun zaman sonra bu geçici görevlendirmenin asıl görevlendirmeye dönüştüğü ve davacının geçici görev yolluğu talebi TMK 2. maddesinde düzenlenen hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu açıktır. Mahkemece davacının geçici görev yolluğu talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.