Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı vekili, davacının 29/05/2006 – 01/07/2013 tarihleri arasında, hamal-kurye olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ödenmeyen ücretler ve sağlık sebebiyle kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda mahkemece davacıya dönem dönem farklı miktarlarda fazla mesai ödemesi yapılmış ise de, bazı dönemlerde de sürekli aynı tutarda fazla mesai ödendiği, bir işçinin sürekli aynı süreler ile fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına ters olduğu genel tatil tahakkuklarının da hesaplanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle tahakkuk bulunan aylar tamamen dışlanmak yerine mahsup yoluna gidilmiştir.
Öncelikle mahkemece bir işçinin 3 ve 6 aylık bazı dönemlerde sürekli aynı süreler ile fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına ters olduğu gerekçesiyle tahakkuklara itibar edilmemiş ise de, mahkemece 29/05/2006-14/03/2013 döneminde davacının 7 yıl süre ile haftada 6 gün 23.00-12.00 saatleri arasında çalıştığı ve haftada 24 saat fazla mesai yaptığı, 15/03/2013-30/06/2013 döneminde ise 12 saat fazla mesai yaptığını kabul etmesi açık bir çelişkidir. Göstermelik tahakkuklardan bahsedebilmek için hakkı tamamen bertaraf etmeye yönelik göstermelik tahakkukların bulunması gerekir. Halbuki bilirkişi raporunda gösterilen dökümler incelendiğinde o ayda ödenen ücretin 1/5’i oranında fazla çalışma tahakkuklarının bulunduğu görülmüştür. Yapılan tahakkukların miktarları gözetildiğinde göstermelik olduğunun kabulü yerinde değildir.
Ulusal bayram genel tatil alacağı açısından ise örneğin 2013 yılında 4 ulusal bayram genel tatil gününde çalıştığı ve 2'sinde tahakkuk bulunduğu görülmektedir. Bilirkişi kaç gün çalışıldığının anlaşılamadığını iddia etmiş ise de, davacının 2013 yılında günlük ücretinin 33,07 TL olduğu ve 2013 yılında 1 Ocak ve 23 Nisan günleri için 33,07 TL tahakkuk bulunduğu görülmüştür. Ücretlendirme denetime elverişlidir. Ulusal bayram genel tatil tahakkuku bulunan ayların mahsubu yerinde değildir.
Açıklanan gerekçelerle tahakkuk bulunan ayların dışlanması yerine mahsup edilmesi suretiyle fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağının hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.