Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 22.12.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... San. Ve Tic.A.Ş. vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan taraın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, müvekkili olan davacının 09/08/2000 tarihinde davalı şirkette daimi işçi statüsüyle saha montaj teknisyeni olarak işe başladığını, 10/05/2012 tarihine kadar kesintisiz olarak davalı şirkette çalıştığını, en son aldığı brüt maaşın 1.760,00 TL net maaşının ise 1.300,00 TL civarında olduğunu, davalı şirketin müvekkili olan davacıyı gece ve gündüz sahada bir ay bazen iki ay çalıştırdığını, fazla mesai ücretinin müvekkiline tam olarak ödenmediğini, resmi tatillerde çalıştığı halde resmi tatil günleri ücretinin kendisine ödenmediğini, hafta tatillerinin müvekkiline kullandırılmadığını, çalıştığı süreye göre yıllık izinlerinin 2008 yılından itibaren kendisine kullandırılmadığını, davacının izin hakkını kullanmak üzere saha montaj müdürü....'den izin talebi üzerine hakarete maruz kaldığını, bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının fazlaya ait haklarını saklı tutmasının mümkün olmadığını, davayı belirsiz alacak davası olarak açmadığını, ne kadar alacağı olduğunu bildiği için bu şekilde kısmi talepte bulunamayacağını, esas açısından, davacının son aylık brüt maaşının 1.760,00 TL olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı talep etme hakkının olmadığını, zira çalıştığı süre içinde disiplinsiz davranışlarda bulunduğunu, işe gelmediği, işini aksattığı zamanlar olduğunu, en son....rinde çalışmakta iken işyerini terkettiğini, gönderdiği ihtarname üzerine karşı ihtarname keşide edilerek işe davet edildiğini, işe gelmeyince haklı nedenle işine son verildiğini, davacıya saha müdürünün hakaret etmesi gibi bir durumun sözkonusu olmadığını, davacının ulusal bayram, genel tatil ücreti, hafta tatili ve izin ücreti alacağının bulunmadığını, davacının fazla mesaiye ilişkin taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davalı işyerinde normal mesai saatleri dışında çalışmanın söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram-genel tatil ücreti ihtilaflıdır.
Çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, hafta tatillerinde ve diğer tatil günlerinde çalışılıp çalışmayacağı, şayet fazla mesai yapılacaksa hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.
Dolayısıyla fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebilceğinin kabulü gerekir.
Somut olayda, davacı fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin tahsilini talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporuna itibarla alacaklar hüküm altına alınmıştır.
Davacının iddiasını ispat etmek için dinlettiği tanıklardan...ve ... davacının çalıştığı şirkette değil de, davalı şirketin iş ilişkisi içinde bulunduğu şirketlerde çalıştıklarından bunların beyanlarına itibar edilmemesi yerindedir. Davacı tanıklarından... 2008 Ekim-2011 Aralık tarihleri arasındaki dönemde davacı ile birlikte Kuzey Irak'ta çalışmıştır. Bu dönem açısından bu tanığın beyanına göre hesaplama yapılması da doğrudur. Diğer dönem yani 2000-2012 arası (2008 Ekim-2011 Aralık arasındaki süre hariç) davacı tanıklarından işyerinde teknisyen olarak 2007 yılından itibaren çalışan davacı tanığı...'ın beyanına göre davacının tüm hafta tatillerinde, dini bayramlar dışındaki milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, haftanın 6 günü 07.00-18.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile çalışarak 7.günden gelen 2 saatin eklenmesi ile haftalık 14 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hesap edilmiş ise de, bu tanık davacı ile 2007 yılından itibaren çalıştığından beyanının önceki döneme teşmili mümkün değildir. Davacının ancak 2007 yılında davacı tanığının işe girdiği tarihten itibaren bu şekilde çalıştığı kabul edilmelidir. Bu tanığın hizmet cetveli getirtilerek işe giriş tarihi tam olarak tespit edilmeli ve bu tarihten itibaren şimdiki gibi hesaplama yapılmalıdır. Davacı...'nin işe giriş tarihinden önceki dönem bakımından ise davalı tanıklarının beyanlarına göre varsa fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hesaplanarak uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılarak ve davalı lehine oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden karar verilmelidir.
Öte yandan 27.01.2011-24.02.2011, 20.04.2011-12.05.2011 tarihleri arasında davacının kullandığı izinlerin fazla mesai hesabında dışlanmaması hatalı olmuştur.
3- Kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için yasal faiz talep edildiği dikkate alınarak fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerine en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faizi işletilmesi gerekirken doğrudan yasal faiz işletilmesi ve alacakların brüt olarak hüküm altına alınmasına rağmen alacakların net mi brüt mü olduğunun yazılmaması ve yasal kesintilerin infaz (icra) aşamasında dikkate alınmasına karar verilmemesi de bozma nedenidir.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir ve tespit olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.