Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, kendisi ve aynı işyerinde çalışan bazı işçilerin iş akdinin feshi sonrasında ... Sendikası aracılığıyla ikame edilen işe iade istemli davası devam ederken, davalı işverenlik ile sendika arasında düzenlenen protokolün mahkemeye ibraz edilmesi üzerine mahkemece davanın kabulüne ve işçilerin işe iadesine karar verildiği, işçilerin işe başlatılmaları yönünde işverene yapılan başvurunun dikkate alınmadığı, bu durumun tespiti amacıyla ... 3.İş Mahkemesinin 2011/2 D.İş sayılı dosyasıyla tesbit ettirdiklerini, işverenin işçileri işe geri almamak için çeşitli gerekçeler öne sürdüğünü, işverenin güven ilkesine ve dürüstlük kuralına aykırı hareket ederek başvuran işçileri işe almamak suretiyle işe iade yükümlülüğünden kurtulduğu gibi işe iadenin tazmine ilişkin sonuçlarından da kurtulmaya çalıştığını belirterek 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, 2010 yılında iş sözleşmesi feshedilirken tüm hak ve alacakların ödendiğini, davacının iş sözleşmesi istifa ile sona erdikten sonra işe iade davası açıldığını, mahkemelerde açılan davalarda taraflar arasında yapılan protokolün aynen onaylanmasına karar verildiğini ve boşta geçen süre olmadığından boşta geçen süreye ilişkin ücretin ödenmeyeceğinin hükme bağlandığını bundan dolayı davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında boşta geçen süre ücreti alacağına hangi tür faizin uygulanacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşe iade davası ile tespit edilen en çok dört aya kadar boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar için de 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen özel faiz türü uygulanmalıdır. Ancak işe başlatmama tazminatı niteliği itibarıyla tazminat olduğundan uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.
Somut olayda mahkemece, davacının boşta geçen süre ücreti alacağına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesine karar verilmiştir. Oysa 4857 sayılı İş Kanunun 34. maddesinin ilk fıkrasının son cümlesinde “Gününde ödenmeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanır.” hükmü düzenlenmiş olup, buna göre boşta geçen süre ücreti alacağına mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden boşta geçen süre ücreti alacağına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “3)” numaralı bendinin çıkarılarak yerine;
“3)Brüt 8.700,00 TL boşta geçen süreye ilişkin ücret alacağının dava tarihinden itibaren, bakiye 57,20 TL'nin 04.08.2015 ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.