Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Dava Türü: İşe İade
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 13/10/2009 tarihinden beri davalıların iş yerinde eskavatör (İş Makinesi) operatörü olarak çalıştığını, müvekkilinin 27/01/2014 tarihinde "iş bitimi nedeniyle pozisyonuna ve hizmetine gerek kalmadığı" gerekçesi ile işine son verildiğini ancak bu feshin geçersiz olduğunu ve müvekkilinin işe iadesinin gerektiği, davalıların gösterdiği sebebin haklı olmadığını ve bu nedenle de yapılan feshin haksız olduğunu, müvekkilinin yaptığı işi yapan aynı iş yerinde çalışan 14 kişinin daha bulunduğunu, bu 14 kişinin Ilısu köyünün yakınlarından olduğu için bu kişiler yerine müvekkilini işten çıkardığını, davalı işverenin yaptıkları işi taşeronlara devrettiğinden iş yokluğunu müvekkilline bahane olarak sunduğunu, müvekkilinin işten çıkarılmasının asıl sebebinin 19/08/2013 tarihinde .... Sendikasına üye olması ve .... Sendikasının davalı işverenle imzaladığı Toplu İş sözleşmesinin olduğunu, feshin geçersizliğinin tespiti ile tazminat ve boşta geçen süreye ilişkin ücret taleplerinin davanın kabulü için kanunun aradığı tüm şartların vuku bulduğunu iddia ederek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket ortaklığı vekili, iş akdinin geçerli bir sebeple ve usulüne göre feshedildiğini, iş sözleşmesinin davacının çalıştığı işin sonuna gelinmesi nedeniyle 27/01/2014 tarihinde feshedildiğini, davacının imzadan imtina etmesi sonucunda noter aracılığı ile yapılan bildirim ile bu durumun davacıya tebliğ edildiğini, fesih bildiriminin usulüne uygun olarak yazılı ve gerekçeli olarak yapıldığını, davacının iş akdinin müvekkil firmanın davacıyı çalıştırdığı işin sonuna gelinmesi nedeniyle ve davacının hizmetine ihtiyaç kalmaması nedeniyle feshedildiğini, davacının iş akdinin feshinden sonra bu pozisyona herhangi bir çalışan alınmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Davalı işverence feshin son çare olması ilkesine uyulmadan yapıldığı anlaşıldığından mahkemece feshin geçersiz olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; işe iadenin mali sonuçlarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması yerinde ise de, işe iade yönünden davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklıktaki işine iadesine karar verilmesi gerekirken hangi davalı nezdinde işe iadesine karar verildiğinin hükümde gösterilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalılar ..... Ortaklığına ait işyerindeki işe İADESİNE,
3- Davacının yasal süre içerisinde başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde davacıyı işe başlatmaması halinde; davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının, davacının kıdemi ve fesih nedeni göz önünde bulundurularak takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4- Davacının işe iadesi için işverene süresi içerisinde başvurması halinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içerisinde hak kazanılacak olan en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,
5- Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazine'ye gelir kaydına,
6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre belirlenen 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,
7-Davacı tarafından yapılan 41,20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,
8- Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
9- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 21/04/2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.