(4857 S. K. m. 17, 57) (1475 S. K. m. 14) (6100 S. K. m. 266)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2.Davacı vekili, işverence haklı neden gösterilmeksizin davacının iş akdine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının şirket elemanı olduğunu, davalı Bakanlığın işçisi olmadığını, bu nedenle müvekkilinin husumeti bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya içeriği ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı davalı Bakanlığa bağlı işyerinde 29.09.2004-15.06.2015 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi tarafından bu tarihler arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının hizmet cetvelinin incelenmesinde; 29.04.2010-22.05.2010 ve 21.05.2012-16.06.2012 tarihleri arasında çalışma bildirimi olmadığı görülmektedir. Mahkemece bu kesintilerin nedeni ne tanıklardan ne de davacıdan sorulmuştur. Davacının bu dönemlerde işyerinde fiili çalışmasının olup olmadığı davacıdan ve tanıklardan sorulup, davacının davalı işyerindeki çalışmalarının kesintili olup olmadığı araştırılarak, davacının kıdem süresi belirlenip alacakların bu süreye göre hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3.Taraflar arasında davacı işçinin ücret miktarı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı davalı iş yerinde meydancı olarak çalışmış olup net 1.140,00 TL ücret aldığını iddia etmiştir. Emsal ücret araştırması sonucu davacının emsali işçinin ... İşçileri Sendikasının net 1.400,00 - 1.800,00 TL alabileceğini bildirdiği görülmüştür. Anılan ücret seviyesinin ispatı davacı üzerinde olup, dinlenen davacı tanıkları beyanlarında davacının asgari ücrete ilave 150,00 TL aldığını açıklamışlardır. Davacının fesih tarihindeki asgari ücret seviyesi net 949,07 TL'dir. Davacı tanıklarının beyan ettiği ücret seviyesinin üzerindeki ücret miktarının ispatına olanak yoktur. Mahkemece tanık beyanlarında belirtildiği gibi davacının asgari ücrete ilave 150,00 TL ile toplam net 1.099,07 TL ücretle çalıştığının kabulü gerekirken davacı iddiası doğrultusunda net 1.140,00 TL ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmiş olması bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy