Mahkemesi :İş Mahkemesi
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının iş akdine geçerli bir neden bulunmadan son verildiğini öne sürerek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... Temizlik...Şirketi vekili, davacının işine belirli iş sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle son verildiğini; davalı ... vekili ise davacı ile arasında herhangi bir hizmet ilişkisinin bulunmadığını öne sürerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece feshin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının işgüvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.
Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.
Dosya içerisinde mevcut Kahramanmaraş ... İl Müdürlüğü yazı cevabına göre fesih tarihinde davalı alt işveren şirketin tüm işyerlerinde çalışan işçi sayısı yirmidokuzdur.
Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler ışığında araştırma yapılarak fesih tarihinde davalı işverenin davacının çalıştığı işkolu ile aynı işkoluna tabi işyerlerindeki işçi sayısının otuz ve üzerinde olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy