Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, iş akdini emeklilik nedeni ile haklı olarak feshettiğini iddia ederek yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı, kullanmadığı izinler var ise bedelinin davalı tarafından ödenip ödenmediği konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, hak kazandığı yıllık ücretli izninin kullandırılmadığını ve kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin karşılığında da herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia etmiş; davalı ise, sorumluluğun alt işverene ait olduğunu savunmuştur. Mahkeme, bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık ücretli izin alacağına hükmetmiştir.
Somut olayda, Dairemizin geri çevirme kararı sonrasında dosyaya eklenen davacıya ait özlük dosyasında davacı tarafça imzalanmış yıllık izin formları ile ...’nün 13.09.2012 tarihli Başkanlık Makamına hitaben yazılmış yazıda davacının kıdem tazminatı yanında 150 gün yıllık izin ücreti olarak 7.062,00 TL’ye hak kazandığının bildirildiği görülmüştür. Mahkemece yapılacak iş; davacıya yıllık izin belgeleri gösterilip belgeler hakkında beyanının alınarak ayrıca hak kazandığı belirtilen yıllık izin ücretinin davacıya ödenip ödenmediği araştırılarak çıkacak sonuca göre karar vermektir.
O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.