Mahkemesi :İş Mahkemesi
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 25.10.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ..... Servis Tic. Ve San.Ltd.Şti. Vekili Av..... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delilerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 30.10.2008-23.02.2012 tarihleri arasında pazarlamacı olarak çalıştığını, aylık ücretinin 1500,00 TL net olup primlerle birlikte kazancının aylık 6000,00 TL olduğunu, 2011 Temmuz ayından itibaren hakedişlerinin ödenmediğini, her yıl sadece 7 gün yıllık izin kullandığını, fazla mesai yaptığını, sigortasız çalıştırıldığını öğrenmesi üzerine iş sözleşmesini 23.02.2012 tarihli noter ihtarı ile feshettiğini iddia ederek 30.10.2008-23.02.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine ve kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ödenmeyen ücret ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemenin 2012/953 esas sırasında alacak ve hizmet tespit davası birlikte devam etmekte iken 13.11.2014 tarihli oturumun 1 numaralı ara kararı ile alacak davası hizmet tespit davasından ayrılarak eldeki esasa kaydedilerek davaya devam olunmuştur.
Davalı vekili, davacının İş Kanunu kapsamı dışında prim usulü satış sözleşmesi ile işyerinde çalıştığını, zimmetinde bulunan şirketin parasını ve temizlik sistemini iade etmemek için iş bu davayı kötü niyetli olarak açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece kesinleşen hizmet tespit davasına göre davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak 30.10.2008-23.02.2012 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin, ödemeyen ücret ve prim alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, fazla mesai ve ihbar tazminatı talepleri reddedilmiştir.
Davacının prim alacağı ve hesabı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
Davacı vekili davacının 2011 Temmuz ayından itibaren primlerinin ödenmediğini iddia etmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 30.10.2008 tarihli Prim Usulu Satış Sözleşmesinin 2 inci maddesinde, satış yetkilisinin firmanın mallarını iş akdi ve iş kanunu ile bağlı olmaksızın firma adına kapıdan satış (referans yolu ile kişinin ikametgahında tanıtım) sureti ile tüketiciye satışı ve satış sözleşmesini yapan kişiyi ifade ettiği belirtilmiştir. Sözleşmenin 4 üncü maddesinin “a” bendinde ise iş sahibi tarafından belirlenen fiyat üzerinden iş sahibi adına veya hesabına peşin satış yapıldığında satış elemanına satış fiyatının %10’u kadar; taksitli satışlarda ise sözleşme tutarının %20’sinin ödenmesi halinde toplam satış tutarının %10’u kadar prim ödeneceği yazılıdır.
Davacı ve davalı tanıkları davacının prim usulü çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı ile husumetli davacı tanığı ... davacının aldığı ücretin 4000,00 TL’nin altına düşmediğini, 9.000,00-10.000,00 TL’yı çıktığını duyduğunu belirtmiştir.
Hükme esas alınan Av.... İşe tarafından hazırlanan 07.05.2014 havale tarihli raporda, dosyaya sunulan PC ekran çıktılarının denetimsiz olduğu gibi okunaksız olduğun davacının yaptığı işin niteliği, davacı tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının aylık asgari ücret ile çalıştığı, ayrıca prim aldığı, böylelikle aylık ücretinin en son brüt 4000 TL olduğu belirtilerek asgari ücret dışında kalan kısmın prim olduğu kabulüne göre prim alacağı 01.07.2011-23.02.2012 tarihleri arasındaki dönem için brüt 23.072,00 TL olarak hesaplanmış, mahkemece bu miktar prim alacağı olarak hüküm altına alınmıştır.
Ancak davacı vekili iki kez biri renkli fotokopi olmak üzere istek dönemini kapsar şekilde bilgisayar çıktıları sunmuş; 17.12.2013 havale tarihli dilekçesinde de bu kayıtlara göre davalının bilgisayar programında davacı hakkında “...” ve “... Yeni” ismi ile iki hesap açıldığını, “...” isimli hesapta işe girişinden 2011 Eylül ayına kadar olan alacaklarının göründüğünü, buna göre davacıya yapılan ödemelerden sonra davacının davalıya 307 Euro borçlanıp 2.545,70 TL alacaklı göründüğünü; ileri dönem alacağı olarak da 690 Euro ve 500.00 TL ödenmediğinin görüldüğünü; aynı sayfada (6 ıncı sayfa) henüz girilmeyen satışlardan da 1100,00 TL’lik satıştan 250,00 TL ve 1780 Euroluk satıştan da 250 Euro alacağının ödenmediğini; “... Yeni” isimli hesap için sunulan belgelerin 2 ve 3 üncü sayfalarına göre 2011 Kasım-Aralık, 2012 ocak ve Şubat aylarına ilişkin olmak üzere davacının 48 Euro alacağı ve 2798,58 TL işverene borcu göründüğünü, henüz primi girilmeyen satışlar olarak adlandırılan kısım hesaplandığında ise 500 Euro ve 400,00 TL alacağı göründüğünü, henüz girilmeyen satışlardan ise 3282,00 TL ve 1475 Euro da gelecek dönem ve pirimi girilmeyen dönem ile maaş +primden kalan bakiyeye ilişkin 48 Euro alacağının bulunduğunu, bu kayıtlarda davacının maaş ve primlerinin açıkça görüldüğünü, 2011 Temmuz ayından itibaren davacıya maaş ödenmediğini, bu kayıtların incelenmesi halinde alacaklara ilişkin net bir tablonun ortaya çıkacağını belirtmiştir.
İhbarcının (davacı)nın ihbarı üzerine davalı şirket kayıtları üzerinde vergi müfettişi ... tarafından hazırlanan raporda, 2010 ve 2011 yıllarında 36.941,56 TL brüt prim ödendiği halde 2011 yılında 11.222,27 TL’sına gider pusulası düzenlenmediği; mükellefe 1.602,47 TL özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiği (2011 yılında davacıya ödenen 7.846,66 TL brüt görünmektedir); ihbarcıya 2010 ve 2011 yıllarında 36.941,56 TL prim ödendiği, 24.129,90 TL beyan edilmeyen prim ödemesi bulunduğu, bunun 2010 ve 2011 yıllarında aylık brüt prim oranında 2010 ve 2011 yıllarının ilgili dağıtılmak sureti ile matrah farkının resen takdir edileceği; ayrıca GV kesintisinin %20 olması gerekirken %10 olarak kesilmesi nedeni ile eksik tevkifat yapıldığı, bu nedenle Ocak-Aralık 2011 dönemi stopaj gelir vergisi mahrahlarının 213 sayılı vergi Usul Kanununun 30/4 üncü maddesine göre resen tarhı gerektiği belirtilmiştir.
Görüldüğü üzere, davacı vekilinin sunduğu bilgisayar çıktısı kayıtlarda davacının yaptığı satışlar ve prim hesabına ilişkin veriler bulunduğu gibi, vergi müfettişinin düzenlendiği raporda da davacıya yapılan prim ödemelerine ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Bu nedenle sadece davacı tanığı ...’nin beyanı esas alınarak dönemsel olarak her ay aynı miktarda prim aldığı kabulüne göre prim hesabı yapılması hatalı olmuştur. Bu itibarla, davacı taraftan bilgisayar kayıtlarının okunaklı örneği ya da aslını sunması istenmeli, vergi incelemesi raporu tüm ekleri ile birlikte ilgi vergi dairesinden getirtilmeli, daha sonra işveren kayıtları üzerinde uzman bilirkişi katılımı ile inceleme yapılarak sunulan kayıtlar ve vergi müfettişi raporu da değerlendirilerek davacının hak kazandığı prim alacağı hesaplattırılmalıdır. Akabinde kararı davacının temyiz etmediği dikkate alınarak miktar açısından davalı lehine oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden bu alacakla ilgili karar verilmelidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.