Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, davalı işyerinde iş makinesi operatörü olarak çalışırken eğitim nedeniyle ... tayin talebinin kabul edilmediğinden bahisle bu işlemin iptalini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir
Mahkemece, verilen kararın bir idari işlem olup uyuşmazlığın bu idari işlemin yerindeliği ile ilgili bulunduğu, bir idari işlemin yerinde olup olmadığı adli yargı yeri tarafından tartışılamayacağından, davaya bakmaya adli yargının değil idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine, karar verilmiştir.
Mahkemenin görevli olup olmadığı husus taraflar arasında tartışmalıdır.,
Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, dava şartı olduğundan HMK'nun 114/1. maddesi gereğince mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Mahkemenin görevini belirlerken taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir. 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
Davalı yararına avukatlık ücreti verilmemesi nedeniyle kararı temyiz etmiştir. Ancak görev hususu kamu düzeninden olup taraflar temyiz etmese bile re’sen gözetilecek hususlardan olduğundan öncelikli olarak mahkemenin görevsizlik kararı incelenmelidir.
Davacının iptal talepli davasında işçi-işveren ilişkisinden kaynaklanan davalarda adli yargı mahkemelerinin görevli olmasına, ancak mahkemelerce işvereni işlem yapmaya zorlayıcı karar verilmesinin mümkün olmayacağından mahkemece işi esasına girilerek davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yargı yolunun caiz olmamasından usulden reddine karar verilmesi isabetsizdir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.