Mahkemesi:İş Mahkemesi
DavalılarYARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, 31.12.2014 tarihinde haksız ve hukuka aykırı olarak işten çıkartıldığını, iddia ederek işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ödeneceğinin belirlenmesini, boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinin tespitini talep etmiştir.
Davalı, işyerindeki işçi sayısının 30'dan az olduğunu, bu nedenle işe iade davasının şartlarının oluşmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, 06.02.2014 tarihli ve 6518 sayılı Kanun ile 2828 sayılı Kanun'un 16. maddesine, "Ev tipi sosyal hizmet birimleri, 22/05/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü kapsamındadır." düzenlemesinin ilave edilmiş olması nedeniyle dava konusu işyerlerinde çalışan işçilere Yasanın yürürlük tarihi olan 19.02.2014 tarihi itibariyle İş Kanunu'nun uygulanması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayda, bu dosya davacısının ..., esas numarasının 2015/36, karar numarasının da 2016/36 olmasına rağmen, UYAP ortamında, bu dava dosyası ile ilgisi bulunmayan ...'a ait aynı mahkemenin 2016/37 E.-2016/37 K.sayılı dosyasına ait gerekçeli kararın bulunduğu anlaşılmaktadır.
HMK'nun 445.maddesi ile HMK'nun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğe göre, elektronik ortamda saklanan UYAP kayıtları asıldır.
Eldeki uyuşmazlıkta, fiziki dosyada ıslak imzalı gerekçeli karar ile UYAP ortamındaki gerekçeli kararın farklı olması, yürürlükteki mevzuata aykırı olmakla kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.