Mahkemesi:İş Mahkemesi
Dava Türü: İşe İade
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacının iş akdinin 4587 sayılı İş Kanunun 18. maddesi gereğince geçerli sebeple feshedildiğini, 24/02/2015 tarihinde işletme içerisinde bulunması gereken bir evrakı davacının amirlerinin kendisine sorması üzerine, davacının bu evrakın İSG firmasına verildiğini söylediğini, daha sonraki kontrolde verilmediğinin tespiti neticesinde yaşanan olaylar sonrasında "Amirine karşı uygunsuz tavır ve davranışlarda" bulunması sonucu iş akdinin 02/03/2015 tarihinde geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının amirine karşı uygunsuz tavır ve davranışlarda bulunması nedeni ile iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 17 ve 18. maddelerine istinaden feshedildiği, duruşmada dinlenen tanık beyanlarından davacının amiri ile toplantı halindeyken bir evrakın hazırlanmayışı sebebi ile aralarında tartışma yaşandığı davacı ile amiri konumundaki kişi arasında karşılıklı bağrışmalar olduğu bu tartışmanın koridorda da devam ettiği, davalı tanığı ...'nin anlatımına göre davacının koridorda giderken amiri konumundaki Cüneyt'e yönelik olarak "burada bitmeyecek bu iş, dışarıda görüşeceğiz" şeklinde sözler söylediği, davacının bu davranışları ile işyerinde olumsuzluklara yol açtığı Yargıtay 9. HD'nin 16/08/2018 tarih ve 2008/2918 esas 2008/15627 karar sayılı, 21/01/2005 tarih 2004/27599 esas 2005/1413 karar sayılı kararlarında da benzer olaylarda benzer davranışların işyerinde olumsuzluklara yol açması nedeni ile işverence yapılan feshin yerinde ve yasal olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.
Aynı maddenin 2. Fıkrası uyarınca, “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını alınmadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmamasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir.
İşçi fesihten önce savunma vermeye davet edilmeli, davet yazısında davranışı nedeniyle işten çıkarma sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmeli, makul bir süre önceden belirtilen yer, gün ve saatte hazır bulunması, bulunmadığı takdirde yazılı bir savunma verebileceğinin; bildirilen yerde belirtilen gün ve saatte hazır bulunmadığı ve de buna rağmen yazılı bir savunma vermediği takdirde savunma vermekten vazgeçmiş sayılacağının kendisine hatırlatılması şarttır. Fesih bildirimiyle birlikte veya fesihten sonra savunma istenmesi feshi geçersiz kılar.
İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz. İşverenin bildirdiği nedenle bağlılığı, nedenin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesini emreden kuralın gereğidir.
Dosya içeriğine göre, davacının iş akdi davranışları nedeniyle İş Kanunu 17, 18. maddesine göre yasal hakları ödenerek feshedilmiştir. Fesihte işçinin davranışlarından kaynaklı geçerli nedene dayanılmasına rağmen fesihten önce işçinin savunması alınmamıştır. Davacı tanığı Fatih Alp Cüneyt bey ve davacının sözlü olarak tartıştıklarını, kavga olmasın diye Sedat beyle davacıyı uzaklaştırdığını, tekrar Cüneyt beyin yanına dönüp yapabileceğim bir şey var mı diye sorduğunu, Cüneyt beyin davacının çıkışının verileceğini söylediğini, Personel işleri memuru davalı tanığı Osman Bolat ise olay sırasında Kayseri'de seyahatte olduğunu, dönüşte olaydan bilgisinin olduğunu, Müdür Cüneyt Bey'in talimatı doğrultusunda çıkış işlemlerini hazırladığını, davacının tebliğden imtina ettiğini belirtmiştir. ... dışında diğer olay tanıkları davacının tam olarak sözlerini duymadıklarını beyan etmişlerdir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesindeki şekli usule uyulmadığından yani fesihten önce davacının savunması alınmadığından, fesihle aynı tarihte evrak düzenlendiğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi isabetsiz olmuştur. Bu nedenle davacı temyizi yerindedir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,
3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5-Alınması gereken 29,20 TL karar harcından peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına
6-Davacının yapmış olduğu 225,45 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’e göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.