YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalıların inşaatını üstlendiklerini, 01.05.2007 tarihinde işe başlayıp 31.12.2008 tarihinde işten çıkarıldığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatilinde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili ise davacının 13.05.2007 tarihinde çalışmaya başladığı işyerinden 05.08.2008 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, fazla mesai ve izin ücretlerinin kendisine ödendiğini ve bunun üzerine işvereni ibra ettiğinden fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili taleplerinin reddi gerektiğin belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece davacının ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı yönünden ispatlanmadığından bu alacakların reddine karar vermesine karşın davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması bozma nedenidir. Ne var ki, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilen 5.sıradaki bendinden sonra gelmek üzere;
"Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT''nin 13/1-2 maddeleri uyarınca ret edilen miktar gözetilerek 1.800,00 TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.