Mahkemesi:İş Mahkemesi
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, davalı işyerinde müşteri temsilcisi olarak çalışırken iş akdini emekli olarak sonlandırdığından bahisle kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacının, iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiği kabul edilmiş ve fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.
Yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı aldığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.
Emekliliğe hak kazanma belgesi işverene verilmemişse faiz başlangıcı dava ya da icra takip tarihidir.
Somut olayda dosyada davacının yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belgeyi işverene verdiğine ilişkin delil olmadığından kıdem tazminatının faiz başlangıcının dava tarihi yerine fesih tarihi olarak belirtilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün kıdem tazminatına ilişkin 1 nolu bendinin “A” şıkkının çıkarılarak yerine;
“A-) Davacının kıdem tazminatına ilişkin davasının kabulü ile hesaplanan 42.102,94 TL (brüt) kıdem tazminatı alacağının dava tarihi olan 09.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine”, rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.