7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ: Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2015 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılıktan çıkarmanın iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 22.02.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne ve yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 25.01.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü
K A R A R
Davacı vekili, mirastan çıkarmanın iptali talebinde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 27.12.2018 tarihinde davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 10. Hukuk Mahkemesinin 22.02.2018 gün ve 2015/663 Esas ve 2018/59 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince karar verilmiştir.
Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.01.2019 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Davacılardan ... vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.
Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a-6 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan adı geçen davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 25.01.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.