7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
...
...
Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.02.2013 tarihinde verilen dilekçeyle mirasta denkleştirme terditli tenkis talebi ve birleştirilen dava davacısı vekili tarafından birleştirilen dava davalısı aleyhine 14.02.2013 tarihinde verilen dilekçeyle mirasta denkleştirme terditli tenkis talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 13.04.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı ve birleştirilen dava davacısı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine dair verilen karar ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1.a.6. maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek karar davalı ve birleştirilen dava davalısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava ve birleştirilen dava, mirasta denkleştirme terditli tenkis isteğine ilişkindir. İlk derece mahkemesi davanın ve birleştirilen davanın reddine karar vermiştir.
Davacı ve birleştirilen dava davacısı vekili, karara karşı istinaf yasa yoluna başvurmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, HMK’nın 353/1.a.6. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar vermiştir.
Davalı ve birleştirilen dava davalısı vekili temyiz yasa yoluna başvurmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, HMK’nın 353/1.a.6. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar vermiştir.
Davalı ve birleştirilen dava davalısı vekili bölge adliye mahkemesi kararını ve ek kararını temyiz etmiştir.
6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-g maddesine göre, 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar, temyiz edilemez. HMK’nın 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa; mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması durumunda bölge adliye mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.
Somut olayda, HMK’nın 362/1-g maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin HMK’nın 353/1.a.6. maddesi kapsamında verdiği 03.02.2020 tarihli kararına karşı temyiz yasa yolu kapalıdır. Bu nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair verdiği 10.04.2020 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
...
Full & Egal Universal Law Academy