7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ: Seydişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30/11/2017 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 10/07/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen kararın davacı vekili tarafından tavzih talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 19/02/2021 tarihli ek karar ile tavzih dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı SGK vekili dava dilekçesinde, davacı kuruma ait taşınmazın Seydişehir Devlet Hastanesi tarafından kullanıldığını belirterek ecrimisil talep etmiştir.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın valilik makamınca yapılan tahsis neticesinde kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen karar hakkında, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, bölge adliye mahkemesince; iki kamu kurumu arasındaki ecrimisil talebine ilişkin uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun hükmü uyarınca hakem sıfatıyla yapılacak yargılama sonucunda çözüme kavuşturulması gerektiğinden bahisle, görevsizlik kararı verilmek üzere istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Davacı vekili karara karşı tavzih talebinde bulunmuş, 19.02.2021 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nın 353/(1)-a.6 maddesi gereğince verilen, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden görülmesi için kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin karar, ilk derece mahkemesine esası inceleme imkânı tanımak ve davanın esası hakkında karar verilmesini sağlamak amacıyla gönderme kararı niteliğinde olup, bu maddede de açıkça belirtildiği üzere bu şekilde verilen kararlar kesin nitelikte ve HMK’nın 362/(1)-g maddesi gereğince de temyiz edilemeyen kararlardan olduğundan, bu kararın tavzihi talebine ilişkin verilen ek kararın da temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.
Hal böyle olunca; kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, bölge adliyesi mahkemesi kararının kesin olması nedeni ile temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy