7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.02.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen karar kesinleştikten sonra davacılar vekili tarafından yapılan tavzih talebinin reddine dair verilen 26.07.2019 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçeler ile özellikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Hükmün Tavzihi" başlıklı 305/2 maddesinde yer alan "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü dikkate alındığında, davacılar vekilince dava konusu edildiği halde 1573 parsel hakkında mahkemece herhangi bir hüküm kurulmadığı gerekçesiyle 1573 parsel lehine de geçit hakkı tesis edilmek üzere tashih kararı verilmesi isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Torbalı 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.07.2019 tarihli ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy