7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2018 tarihinde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 09.03.2021 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
GERİ ÇEVİRME
Dava; mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.
Torbalı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 13.03.2018 tarihli karar ile Noterler tarafından verilen mirasçılık belgesinin iptali davasında Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vererek dosyanın Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
Görevsizlik kararı üzerine dosya kendisine gelen Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi 09.07.2019 tarihli karar ile davanın kabulüne karar vermiştir.
Davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, mirasçılık belgesinin iptaline dair kararın yerinde olduğu ancak iptal ile birlikte yeniden mirasçılık belgesi verilirken karar tarihinden önce vefat eden istinaf edenler murisi ...'a pay verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin sair istinaf sebeplerinin reddine; davacıların pay dağılımına ilişkin istinaf başvurularının kabulü ile hükmün kaldırılmasına, dosyanın yeniden görülmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 353-1-a maddesi uyarınca kesin olarak karar vermiştir.
Bu karar üzerine Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi, temyiz kanun yolu açık olmak üzere davanın kabulüne karar vermiştir.
Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;
1) 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,
2) Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.
Yukarıda açıklanan Yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, eş söyleyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesinin, davacılar vekilinin istinaf talebini kabul ederek ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırması üzerine verilen Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli, 2020/978 Esas ve 2021/333 sayılı Kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulmuş olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtayın usul veya esasa ilişkin herhangi bir denetimi söz konusu değildir.
Bu itibarla, 09.03.2021 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 343/4. maddesi nazara alınarak dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle gereği yapılmak üzere dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 08.12.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy