MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/11/2019 tarihinde verilen dilekçeyle satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne ve ek karar ile istinaf başvurusunun reddine dair verilen 24/12/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
KARAR
Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili talebine ilişkindir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen karar hakkında, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, ancak harç yatırılmadığından mahkemece ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Ek karar hakkında istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş, ancak yalnızca maktu temyiz harcı yatırılmıştır.
Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/2 maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'nün peşin olarak alınması gerekir. Davanın kabulüne ilişkin hükmü temyiz eden davalı vekilinin nispi temyiz karar harcı yerine maktu temyiz karar harcı yatırdığı anlaşıldığından, nispi temyiz harcının ikmal edilmesi için HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 344. maddesi uyarınca mehil verilerek muhtıra çıkarılmış, muhtıranın usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcı tamamlanmadığından, davalı taraf temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına, peşin harcın temyiz edene iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy